een tuin bij de zee

Zoals andere boeken van dezelfde schrijfster: landelijke sfeer versus grote stad, hechte familie-banden en loslopende individuen die elkaar kennen of leren kennen. Ik ken niet al haar boeken, maar de meeste heb ik gelezen. In dit boek alweer veel personen, enkele families en familie-banden en leest wel gemakkelijk, maar een groot gemis, zoals vaker in de boeken van Willett is diepgang. Alle mensen worden vlak beschreven, hun innerlijk leven en drijfveren, karakters worden niet aangegeven en beschreven, slechts hun gedrag en uitspraken. Een groot gemis, daarom komen zij niet tot leven. Daarom leest het soepel, maar beklijft het niet. Schrijfster wordt weleens vergeleken met Maeve Binchy, maar deze laatste schiep mensen van vlees en bloed, met hun karakters en hun trekjes, die ze soms liever verborgen hielden in situaties die wij allemaal kunnen tegenkomen, met scherpte, begrip en humor. Willett kan goed het Engelse landschap/de natuuur beschrijven tegen de achtergrond van de ouderwetse rangen- en standenmaatschappij, maar helaas zonder diepgang van haar personages.

Marcia Willett heeft een voorliefde voor grote families, met ingewikkelde familiebanden. De marine komt er altijd in voor. Helaas ben ik het eens met de andere reviews; geen enkel karakter wordt uitgediept. Daarbij is het begin van het boek niet door te komen, vanwege de veelvoud aan karakters die terloops worden genoemd, maar essentieel zijn voor het verhaal. Je moet je aandacht er ontzettend goed bijhouden. Vorige boeken van Willett hadden daarom altijd een stamboom aan het begin staan. Kon je af een toe even terugkijken. Daarbij lopen verleden en heden voortdurend door elkaar. Ook dat betekent opletten. De plot is prima. Goed taalgebruik. Jammer van het gemis aan diepgang.

Ik ben toch al jaren fan van de boeken van Willett, maar dit?? Continu nieuwe personages oplepelen, die nooit echt uitgediept worden..en er gebeurt gewoon echt helemaal niets in het boek. Ik heb het uiteindelijk met stukken overslaan uitgekregen, maar het was dus niet een moment boeiend. Jammer, jammer