Water voor de olifanten

Een heerlijk boek! Ik heb het meegenomen op vakantie en binnen 2 dagen verslonden. De film heb ik niet gezien, maar ga ik zeker binnenkort bekijken. De hoofdstukken wisselen zich af; van het heden naar het verleden. Ik heb moeten lachen om de hoofdpersoon, vooral in zijn oudere jaren. Een kribbig en zeurende oude man. Het verhaal over het circus is prachtig, een heel realistisch beeld wordt geschetst. Alle verschillende dieren en behoeften, de hiërarchie binnen het circus en de daarbijbehorende spelletjes en de concurrentie tussen de verschillende treincircussen destijds. Daartussen bloeit een mooie liefde op. De schrijfster weet emoties zo goed te verwoorden dat je erg meevoelt met de hoofdpersonen. Een aanrader dit boek!

Heel erg jammer dat dit boek niet meer te koop is. Zelf heb ik met moeite de filmeditie nog tweedehands kunnen kopen, volgens de uitgeverij moet het toch nog hier en daar te koop zijn, maar in de praktijk blijkt dat (momenteel) toch niet zo te zijn. Het is een mooi, af en toe spannend, en heel origineel verhaal. In z'n algemeenheid heb ik niks met circussen, maar van dit verhaal heb ik echt genoten. In de filmeditie staan oude foto's afgedrukt van Amerikaanse treincircussen van 1930/1931. Na het lezen van dit prachtige verhaal, staat nog in een nawoord vermeld welke beschreven gebeurtenissen echt gebeurd zijn, erg leuk om ook nog even te lezen. Een aanrader voor wie dit boek nog op de kop weet te tikken.

Super mooi, spannend en interessant verhaal! Ik vond ook de originele setting, een circus uit de jaren 30, een groot pluspunt. Daarnaast is het vlot en meeslepend geschreven, dus 100% een aanrader.

Wat een mooi boek. Het verhaal sleept je mee en je wil tot de laatste pagina blijven doorlezen. Alle aspecten komen aan bod: liefde, verdriet, haat, romantiek, humor en spanning. Ik vind het niet gek dat dit boek verfilmd is, de manier waarop Sara Gruen het verhaal neerzet is zo sfeervol en realistisch dat je het gevoel hebt zelf mee te kijken over de schouder van Jacob. De liefde voor dieren komt duidelijk naar voren in dit verhaal, ik vond het als dierenliefhebber vaak ontroerend mooi maar het was op momenten ook keihard. En het onverwacht mooie einde maakt het plaatje helemaal compleet. Ik zal dit boek zeker aanbevelen bij familie en vrienden, echt een prachtig verhaal.

Dit verhaal heeft zich zonder twijfel in een keer opgewerkt tot een van mijn favorieten. Sara Gruen verteld op een meeslepende manier. Haar schrijfstijl is zo levendig, dat je het verhaal zo ziet afspelen en je helemaal mee rolt in de gebeurtenissen. In ‘water voor de olifanten’ maken we kennis met Jacob. Jacob is inmiddels ergens rond de 90 – hij weet het zelf ook niet meer precies – en woont in een verzorgingshuis waar hij zijn oude dag probeert door te komen. Hij valt hem echter steeds moeilijker om met de tijd mee te komen, en tot zijn eigen verdriet merkt hij zelf op hoe hij steeds meer achteruit gaat. Als er voor het verzorgingshuis een circus wordt opgebouwd zijn alle bewoners in rep en roer. Natuurlijk willen ze allemaal naar de voorstelling en ze proberen elkaar te overtroeven met verhalen en anekdotes van vroeger. Als een van de nieuwe mannelijke bewoners verteld dat hij vroeger wel eens water haalde voor de olifanten, schiet Jacob uit zijn slof en maakt hem uit voor leugenaar. Met de rest van het gesprek heeft hij zich echter niet bemoeid en het blijkt dat hij een lang verborgen geheim met zich meedraagt over de tijd dat hij in het circus gewerkt heeft. Het grootste deel van het verhaal speelt zich dan ook af in die tijd, de tijd waarin Jacob na de dood van zijn ouders in het circus verzeild raakte en werd aangesteld als dierenarts. Het verhaal belicht alle facetten van het circus en geeft de lezer een indringend kijkje achter de schermen. Jacob moet hard werken om zichzelf waar te maken en loopt regelmatig tegen problemen aan met zijn baas; tot overmaat van ramp wordt hij ook nog eens verliefd op diens vrouw. Het land zit echter in een crises en veel circussen moeten al opdoeken. Ook voor dit circus lijkt het einde nabij te komen en de spanningen lopen steeds hoger op. ‘Water voor de olifanten’ is werkelijk een verhaal met een lach en een traan. Doordat je helemaal wordt opgenomen in het verhaal ging er bij mij op de gruwelijke momenten daadwerkelijk een siddering door mijn lijf, en werd ik op andere momenten tot tranen toe geroerd. Sara Gruen weet je te raken.

erg boeiend en pakkendGisteravond begonnen in ""Water voor de olifanten", en (bijna) in 1 ruk uitgelezen! Ben tot 4 uur doorgegaan, kon het boek gewoon niet weg leggen! Het leest ook heel makkelijk weg. Wat een prachtig verhaal, het zuigt je mee in de harde wereld van het circus in de jaren ´30, je waant je één van de mensen op de circus trein. Je maakt kennis met een, voor mij, totaal onbekende wereld, waar heel andere normen en waarden gelden, een wereld op zich doordat de mensen enorm op elkaar en zichzelf aangewezen zijn. Maar ook een vreselijk harde wereld waarin het ieder voor zich is, en waar het recht van de sterkste en vooral de slimste geld, een wereld waar het dier een stuk gereedschap is, een wereld waarin je echte liefde en vriendschap kunt vinden maar ook verliezen. Ook laat het boek je zien hoe vergankelijk het leven is, en hoe moeilijk het oud en afhankelijk worden is. De hoofdpersoon is een 90 of 93 jarige man (dat weet hij zelf niet meer) die terug kijkt op zijn leven, en dan vooral op een heel roerige periode van zijn leven, 1931 het jaar waarin zijn leven voorgoed veranderde! Dit boek is echt een aanrader, het is meeslepen, spannend, romantisch, verdrietig, wreed, pakkend en boeiend en dat allemaal in 1 boek!