Verloren

De laatste tijd leen ik graag boeken van een ander. Het zijn namelijk boeken die ik nooit zelf zou kopen. Tussen het stapeltje zat het boek van het duo Nicci French. Ik wist totaal niet wat ik ervan moest verwachten, maar ben simpelweg begonnen met lezen. Ik had erg veel moeite met de gehaastheid van mevrouw Nina Landry. Ik snap de wanhoop, maar niet de wanhoop die zij binnen een uur al had gecreeerd. Daarnaast gebeurde er soms erg veel in een paar minuten, waar andere mensen echt uren voor nodig zouden hebben. Dat vond ik soms moeilijk om het nog geloofwaardig te vinden. Het einde was zeer snel geschreven. Ondanks dat het spannend was, was het er ook zo opeens dat het moeilijk was om je in te lezen. Waar ik het meeste moeite mee had was dat erop het eind werd verteld wat er mogelijk kon zijn gebeurd, maar er werd nooit gesproken over wat er WERKELIJK is gebeurd. Ik miste dan ook het verhaal van dochterlief die nadat ze het had gered haar verhaal deed. Ook al was deze misschien praktisch hetzelfde als moederlief vertelde, het had een heel ander gevoel achtergelaten. Althans, dat is mijn mening. Over het algemeen was het een goed boek, met hier en daar wat foutjes.

Spannend boek, goede opbouw van het verhaal en erg moeilijk om het boek aan de kant te leggen. Ik heb het bijna in één ruk doorgelezen. Een aanrader.

Pfft. Nadat ik 'tot het voorbij is' had gelezen van Nicci French was ik erg enthousiast maar dit verhaal was best vermoeiend. Dat gezoek naar haar dochter het hele boek door.. en dan aan het einde toch nog een beetje spannend maken. Het einde had ik in het hele boek willen lezen of 2 derde van het boek maar niet zo'n klein stukje op het einde. Toch viel het einde ook wel tegen. Ik had het spectaculairder verwacht, omdat het hele verhaal alleen maar één grote zoekactie was.

Het is een heel bijzonderen spannend verhaal. Dat om meerdere redenen. Allereerst bestaat het verhaal niet uit hoofdstukken en is het een doorlopend verhaal. Daarnaast speelt het verhaal zich af binnen 1 dag. Ik moet zeggen, ik heb respect voor de schrijvers dat ze dit voor elkaar krijgen. Wat? Nou, dat je het dus ook in 1 keer uit wilt lezen, je kunt nergens echt even goed stoppen en later verder gaan met het verhaal. Dat maakt het lezen nog leuker en spannender. Dit is toch weer wat anders dan we gewend zijn van de schrijvers.. Daarom een echte aanrader!!!

Toen ik aan het boek begon was ik enthousiast; het boek begon interessant en de korte samenvatting sprak me aan. Toen ik verder las, kwamen er steeds meer momenten waardoor mijn aandacht wegviel. Dit kwam door de langdradige stukken zonder veel spanning die telkens terugkwamen. Dit gaf echter wel een goed beeld van de wanhoop die een moeder voelt als haar kind verloren is. Ik, persoonlijk, houd van meer spanning in een verhaal. Psychologische verhalen kunnen me erg aanspreken, maar in dit geval viel de schrijfstijl tegen, waardoor ik het boek tot mijn spijt toch echt moest wegleggen. Nicci French kan zoveel beter...jammer.

Meeslepend verhaal van begin tot einde