Pitface een parabel

De eerste keer dat ik aan dit boek begon was het kerst, maar het paste niet geheel in die vrolijke periode. Ik lees altijd voor het slapen gaan en ik werd niet vrolijk van Pitface en zijn maat Brillekas, terwijl ik meestal moet lachen van Brusselmans' werk. Maar nadat ik de tweede keer wel had doorgezet wil ik mijn mening herzien. Het boek is erg grof, zo wordt er in gemoord en verkracht met lijken in een maatschappij die tot op het bot is verscheurd. Maar al snel wordt het geweld zo absurd dat je denkt, ja, dit is Brusselmans pur sang. Later wordt de bruutheid doorspekt met misantropische gedachtespinsels, filosofische volzinnen en geestigheden die mij aan het lachen maken. Al met al een leuk werk. Pas naderhand was ik op de hoogte van het begrip 'parabel', dat het boek is volgens Brusselmans, getuige de omslag. Dat begrip is leuk om in het achterhoofd te houden, want het betekent: "symbolisch verhaal met een boodschap over de juiste manier van leven". Brusselmans geeft een leuke interpretatie aan het woord, want hij laat allesbehalve een positieve manier van leven zien. Pitface is eerder een personificatie van de duivel, dan een Jezusfiguur. Verderop gaat hij overigens wel dieper in waarom Pitface vindt dat hij wel goed bezig is, hierbij dus weer verwijzend naar het begrip 'parabel'. Een andere definitie van parabel: "Vergelijkingsverhaal of gelijkenis met meestal een vrij simpele verhaalstructuur. De afloop van zo`n verhaal is meestal verrassend en zet de toehoorder op het `verkeerde been`." Dit klopt dan weer volkomen. En zo, als je dus meer weet over het begrip 'parabel', krijgt dit boekje een verrassende diepgang, die je anders wellicht over het hoofd ziet.

Is tof

Herman Brusselmans schiep met Pitface een toekomstbeeld. Voor mensen met incasseringsvermogen een meesterwerk en ook geschikt voor verfilming, maar de kans dat dit boek de filmzaal haalt is nihil wegens de censuur die er op zal worden losgelaten.