Over Het Water

Las ´Over het water´ in één ruk uit! Wát een prachtig geschreven novelle van van den Brink. Eerder las ik ´Dijk´, ook prachtig, maar ´Over het water´wint het wat mij betreft. Het diepe verlangen van de jonge Anton om te roeien, zijn liefde voor het water en de rivier zijn op iedere pagina voelbaar. Zij die bekend zijn met roeien, varen in het algemeen en op het water verblijven zullen deze gevoelens herkennen, maar zij die niets met water hebben zullen een groot deel van de treffend omschreven emoties missen. Het verhaal kabbelt voort, maar verliest geen moment aan kracht. Vooral de eerste roeiles van Anton en zijn frustraties als hij merkt dat het niet vanzelf gaat, vond ik zo mooi. Zoals de zinnen, ´Het lichaam heeft een eigen wil en een eigen geheugen, dat niet in de hersenen zit, maar ergens op een plek die je niet kunt aanwijzen. En... ´Ik probeerde mijzelf te vertellen dat het roeien iets mechanisch was en de boot geen levend wezen maar een instrument dat je op een rationele manier moest kunnen bedienen, maar ik kon de weg niet vinden in de instructies die ik vanbuiten had geleerd en nu voor mezelf herhaalde in een poging om mijn kalmte, de kalmte van mijn lichaam te hervinden.´ Pas aan het einde, wanneer Anton en David, zijn roeimaat, meedoen aan een kampioenschap wordt het écht spannend. Maar het gaat in dit boek niet zozeer over de wedstrijd of om het ´winnen´, eerder nog om verliezen, het verliezen van de momenten van puur geluk en een vriendschap, die je het liefst een leven lang vast zou houden en die Anton die zomer van 1939 zo tot in zijn diepste wezen voelt. Ik heb genoten van dit boek.

Zo mooi ge- en beschreven. De roeitermen zijn een feest van herkenning voor degenen die zelf roeien. Tijdsbeeld en klasseverschillen zo levendig geschetst. De belevingswereld van de hoofdpersoon zo invoelbaar. Echt van de eerste tot de laatste letter genoten van dit boekje !

Verstild, indrukwekkend verhaal. Prachtig geschreven. Het boek verdient veel meer bekendheid.

Dit boek kreeg ik cadeau toen ik slaagde voor mijn skiff-examen. Het is een prachtig verhaal, dat makkelijk leest en veel diepgang heeft. De beschrijving van het roeien is heel herkenbaar. Echt heel leuk om aan een roeier cadeau te doen.

Na, Dijk, zijn laatste romen over een verloren periode van het IJkwezen en twee mannen die deze periode met accuratesse tot aan hun pensioen hebben voltooid. Sfeervol en zonder de valkuilen van sentiment. Daarna besloot ik "Over het water "ook te lezen. Van den Brink is een schrijver die compacte zinnen vult met stille gedachten en filmische beelden. In het verhaal gaat het om een jongen, opgroeiend in een arme wijk, die droomt van kanovaren. Zijn eerste beeld hiervan ervaart hij als kleine jongen aan de hand van zijn vader, staand op een brug. Van punt tot staart gaat de kano onder hem voorbij. het V teken door golfjes in zijn brein geprint. Uiteindelijk mag hij deelnemen aan de plaatselijke kano vereniging ondanks zijn lage komaf. Hij ontmoet een donkerharige jongen uit het gegoede milieu wat anno 1939 niet voorspelbaar was. Toch zouden ze samen veel bereiken in deze sport. Zonder keuze worden ze gecoacht door een mysterieuze man die het fysiek en de techniek van de jongens op een hoger peil brengt. Het tweetal wordt duo met capaciteiten. Op de achtergrond is de spanning in de stad voelbaar. Het loopt naar de overgang naar 1940. Buiten op het water, het verschoten riet en de slapende boerderijen zijn de slagen van de peddels hoorbaar. De hoofdpersoon leert discipline en houvast alleen door samenspel en de liefde voor het water. Hij weet niet veel van zijn duo/genoot. Hij bewondert zijn integriteit en overzicht. De winters zijn voor de verborgen zelfreflectie. Water wordt ijs. De zomer voor hem zal hem met inzicht dichter bij de gelijkmatige slagen van zijn duo genoot brengen. De verbazing is groot als ze samen als eerste de finish bereiken. Het verhaal is een terugblik vanuit het jaar 1945. Over water is een kleine roman van een zeer bewogen tijd in onze geschiedenis.

De manier waarop Ten Brink de scènes omschrijft zijn zo mooi dat ik het gevoel kreeg er zelf bij te zijn. Zeker een aanrader voor iedereen met een roeiers hart!