M. Vasalis – Sotto Voce Unieke handgemaakte uitgave van M. Vasalis verpakt in een luxe geschenkdoos

Unieke handgemaakte uitgave · Verdriet en afscheid.

In Sotto voce schrijft M. Vasalis ingetogen over verdriet, afscheid en de pijn van afwezigheid. Met verstilde schilderijen van Maartje Blans, uitgevoerd als handgemaakt leporello in een karakteristiek doosje. Dit handgemaakte MatchBoox-miniatuurboek telt 20 uitvouwbare pagina’s, zit in een karakteristiek doosje en wordt geleverd in een luxe geschenkdoos.

In Sotto voce schrijft M. Vasalis over de vele vormen van verdriet, maar vooral over de pijn van afstand doen en afgesneden zijn.

Wat na een afscheid achterblijft, is kwetsbaar en bijna gewichtloos. De afwezige persoon is niet langer aanwezig, maar blijft voortbestaan in herinnering, gemis en pijn.

De verstilde schilderijen van Maartje Blans geven het gedicht een open landschap van blauwe en grijze tinten.

Kenmerken van dit miniatuurboek

• Het gedicht Sotto voce van M. Vasalis
• Een ingetogen gedicht over verdriet, afscheid en afwezigheid
• Schilderijen van Maartje Blans
• Verstilde beelden in blauwe, grijze en lichte aardetinten
• Vormgeving door Eveline den Heijer
• Concept en samenstelling door Bob Polak
• Een bijzonder boekcadeau bij afscheid, verlies of herinnering

Over M. Vasalis

M. Vasalis was het pseudoniem van Margaretha Droogleever Fortuyn-Leenmans (1909–1998). Haar poëzie behoort tot de literaire canon van Nederland en wordt nog altijd veel gelezen en herdrukt.

Tijdens haar leven verschenen de bundels Parken en woestijnen, De vogel Phoenix en Vergezichten en gezichten. Postuum verscheen De oude kustlijn. In 1982 ontving Vasalis de P.C. Hooftprijs.

De makers van dit miniatuurboek

Gedicht

M. Vasalis

Vasalis onderzoekt hoe afscheid iemand arm en kwetsbaar kan achterlaten. In enkele geconcentreerde beelden maakt zij voelbaar dat vooral het afgesneden zijn pijn veroorzaakt.

Schilderijen

Maartje Blans

Maartje Blans maakte de verstilde beelden bij Sotto voce. Haar landschappen en gelaagde oppervlakken geven ruimte aan afstand, herinnering en het langzaam groter wordende gemis.

De pijn van het afgesneden zijn

Vasalis noemt de verschillende soorten verdriet niet afzonderlijk. Zij richt haar aandacht op één fundamentele ervaring: afscheid moeten nemen en niet langer met de ander verbonden zijn.

Het beeld van een afgesneden blad maakt die ervaring zichtbaar. Het blad blijft mooi en behoudt zijn vorm, maar is losgeraakt van de bron waaruit het leefde.

Afwezigheid die aanwezig blijft