Liefde en schaduw

Verwikkeld in politieke corruptie, maar voortgedreven door de liefde, brengen de karakters en dit boek een harde werkelijkheid aan het licht die vandaag de dag nog steeds terug te vinden is. Twee mensen die zich in de fleur van hun leven bevinden, groeien op in een land dat onder een dictatoriaal regime gebukt gaat. Als een voor een blad werkende fotograaf en journaliste, komen zij beetje bij beetje de gruwelijke waarheid te weten over de vele verdwenen personen. De vreselijkste ontdekkingen brengen hen enkel dichter bij elkaar, troost zoekend in elkaars liefde. Het vrij in medias res begin van het boek, haalde de moeilijkheidsgraad om geïnteresseerd te blijven lezen sterk omhoog. Wanneer er dan later allerlei linken werden gelegd tussen de plots besproken karakters, was ik opgelucht dat ik zo aandachtig ben gebleven tijdens die eerste cruciale pagina’s. De schrijfster, Isabel Allende, heeft een gave om zinnen zo op te bouwen, dat het lijkt of je het verhaal al kunt voorspellen, terwijl het daarna een volledig andere wending neemt. Haar schrijfstijl en zinsstructuur waren enorm verrassend voor mij; ik had nog niet eerder een van Allende's werken gelezen, maar ik vond het zeer aangenaam om eens een boek te lezen dat in een totaal andere stijl geschreven was. Haar talent om zaken, landschappen, relaties en personen zo gedetailleerd te beschrijven beviel mij voor het grootste deel erg, al waren er soms momenten waarvan ik dacht “zoveel informatie had hier ook niet gehoefd”. Ik werd meteen door het verhaal opgeslorpt wanneer er spannende dingen te gebeuren stonden, en dat maakte het boek dus een vrij vlot leesboek; je wilt gewoon weten hoe het met de hoofdpersonages afloopt. Ik was ook zeer benieuwd naar hoe de personages zouden gaan veranderen doorheen het verhaal; Allende gaf soms hints doorheen het boek die op een verandering duidden, hints waar ik gretig op wachtte om verder in het verhaal te kunnen ontdekken wat ze ermee onthulde. Na het lezen van 'Liefde en schaduw', weet ik dat ik nog enkele van Allende's werken wil ontdekken door ze te lezen en hopelijk komen deze dan als een even aangename verrassing als dit boek.

Aandoenlijk liefdesverhaal van twee jonge mensen die onder een dictatoriaal regime leven. Hoe dat leven is, beschrijft de auteur deels uit eigen ervaring en deels uit de ervaringen van lotgenoten. ‘hier, schrijf op, opdat ze niet vervliegen in de wind’. Toen Allende dit boek schreef, was het misschien niet veilig om geografische namen en andere feiten te vermelden. Nu na ruim 30 jaar had ik het wel fijn gevonden als er meer historische gegevens in het verhaal waren verwerkt. In het begin worden de gebeurtenissen vanuit drie perspectieven verteld. Later in het boek komen de verhaallijnen samen. Allende heeft het verhaal mooi opgebouwd en haar stijl is heel prettig om te lezen. Het boek bestaat uit drie delen: Een lente, De Schaduwen en Lief vaderland. Langzamerhand verandert de onschuld van journaliste Irene in loodzware verantwoordelijkheid omdat zij kennis heeft van schokkende geheimen. Moedig besluit zij (en anderen) deze geheimen in openbaarheid te brengen. De liefde voor Francisco sleept haar door deze moeilijke periode heen. Hun vaderland en familie verlaten, is de prijs die het verliefde stel betaalt.

Boek had ik de dag nadien in huis, de kaft was niet beschadigd, want het boek was goed ingepakt. Het is ook de uitgave die ik op de website had besteld, en geen andere. Prijs kwaliteit is super. Daarnaast is het uiteraard een prachtig verhaal, een absolute aanrader!

Goed

Ooit was ik een grote Allende fan, dus ik besloot nog eens één van haar boeken te lezen. Ik ben echter zwaar ontgoocheld in dit boek, en vooral in de vertaling. De tekst staat vol schrijffouten, bijna alsof een vertaalprogramma werd gebruikt in plaats van een echte vertaler. "Dal" waar "Dat" hoort te staan, etc... een spellingscorrector haalt deze woorden er niet uit, aangezien ze weldegelijk Nederlands zijn. Eens grondig nalezen zou niet slecht geweest zijn alvorens dit boek uit te geven.

Het boek was echt niet mijn ding. Ik vond het onduidelijk boek - aan het begin vroeg ik mij echt af welke familie nou bij welke personen hoorde - en heb mijzelf echt moeten dwingen om het uit te lezen. Vooral het begin vond ik heel raar, na het begin wordt het wel een spannend verhaal.