Het kind en ik

"Ik was negen toen hij uitbrak en dertien toen hij over was. Een tijd waarin je als kind alles ziet, alles hoort en veel meer begrijpt dan de volwassenen van die tijd dachten. Kennis en gevoelens waarmee je niets kon doen, omdat je te groot was voor servet, maar te klein voor tafellaken." Een citaat uit de memoires die Hans van Mierlo slechts heeft kunnen beginnen. Een citaat dat naar mijn mening aardig de sfeer van dit schrijven samenvat. Het voorwoord van Connie Palmen is zeker van toegevoegde waarde en maakt dit bescheiden boekje compleet!

Hans Van Mierlo vertelt in dit boek een interessant verhaal. Als liefhebber van verhalen die over de oorlog handelen is dit zeker een boek dat ik graag gelezen heb. Het is vernieuwend en interessant om de oorlog uit de ogen van een kind te zien. Het feit dat dit een waargebeurd verhaal is maakt het nog boeiender. Verder is het interessant om te weten hoe een welgestelde familie als die van Van Mierlo de oorlog meemaakte. Ook zij hadden vaak schrik en zijn zelfs moeten vluchten. Het verhaal is meeslepend, oprecht en spannend. Ook de hilariteit die opgewekt wordt door sommige passages waarin Van Mierlo kattenkwaad uithangt is zeker een meerwaarde aan het boek dat toch over een niet zo vrolijke periode gaat. De invloeden van 'het woordparadijs', die Connie Palmen in het begin van haar boek vermeldt zijn niet te vinden, Van Mierlo schrijft in een eenvoudige maar mooie taal. Dit maakt het verhaal juist zo oprecht en men kan zich de omstandigheden en gevoelens van de personen makkelijk voor de geest halen. Ook het voorwoord van Connie Palmen, weduwe van Hans Van Mierlo, is een, volgens mij, niet te missen onderdeel van het boek. Het schets kort het leven van Van Mierlo en men leert zo zijn persoonlijkheid wat beter kennen, wat bij sommige passages van het boek helpt. Het is inderdaad spijtig dat Van Mierlo zijn memoires nooit heeft kunnen afschrijven, dit is allesinds een mooi begin van wat een zeer boeiend boek had kunnen zijn.

De Minister van Staat Van Mierlo werd al door mij betreurd, nu ik dit boekje gelezen heb, doe ik hetzelfde met de schrijver Van Mierlo. Het kind en ik is een mooi geschreven stukje geschiedenis van het gezin Van Mierlo. Het boekje schetst een levendig beeld van de manier waarop een ´niet getroffen´ Nederlands katholiek gezin de oorlog doorkomt en hoe het opgroeiende jongetje Hansje dit ervaart. Erg de moeite waard. Wat had ik graag de rest van zijn leven op dezelfde manier verteld gekregen. Dat zullen we helaas moeten missen... Wel heel erg jammer dat de uitgeverij blijkbaar een ongecorrigeerde drukproef naar de persen heeft gestuurd, want het aantal ´typefouten´ is erg storend. De formuleringen van Van Mierlo zijn zo prachtig en doordacht dat het die missers extra pijnlijk maakt. Hopelijk maakt De Bezige Bij dit in een nieuwe druk goed, want met deze slordig ogende uitgave doet de uitgever de schrijver Van Mierlo tekort.

Ik vind het een heel prettig te lezen verhaal. Van Mierlo weet op een eenvoudige manier te beschrijven, hoe een gezin, dat ogenschijnlijk (achteraf gezien) niet een ellendige oorlogstijd doormaakt, vanuit het kind gezien met de onvoorspelbaarheid en spanningen die hij meemaakt, deze roerige periode doorkomt. Zo ging het in het Roomse zuiden! Jammer dat we het andere verhaal wat hij belooft, nooit zullen kunnen lezen.

Een schrik om te lezen dat kinderen als Hans zo bang waren van wat ze door het RK geloof zo een angst onwikkelden. Dat is jammer voor een kind. Gelukkig kwam hij er overheen.