Ferry Lane 1 - Welkom in Ferry Lane

Ik had al eerder werk van deze auteur gelezen en was erg benieuwd of dit eerste deel mij weer zo zou entertainen als de vorige boeken. We lezen dit verhaal vanuit Kara. Zij is haar opleiding destijds niet gaan volgen omdat zij voor niet haar vader en opa in de steek kon laten. Ze heeft altijd een passie voor bloemen gehad en verkoopt nu bloemen op de markt. Er gebeuren in het begin van het verhaal meerdere dingen die Kara’s leven wel even op stop zet. Zij maakt hierdoor wel mee dat je er niet voor iedereen kunt zijn en jezelf op de eerste plaats moet zetten. Er komen veel personages voorbij in dit boek, maar dat ben ik ook wel gewend door de voorgaande boeken die ik van deze schrijfster las. Maar wat me opvalt is dat het niet storend is. Allen zijn zo uitgewerkt dat je al snel in de gaten hebt wie je waar zou kunnen tegen komen. Kara maakt als persoon een grote groei daar nadat ze toch wel het een en ander voor haar kiezen krijgt. Na haar grootste ‘pijn’ krijgt ze een reisje aangeboden. Ze weet niet door wie. Alles maar dan ook alles is geregeld en betaald. Zij moet alleen door middel van aanwijzingen die zij krijgt de route volgen die voor haar is uitgestippeld. Lang heb ik na zitten denken wie dit nu gedaan zou hebben voor haar. Ik had niet snel door wie het was. Dat vond ik wel erg leuk. Want ook Kara doet tijdens haar reis ontdekkingen waarvan je dan denkt, oh ja dit zou de gulle gever wel eens kunnen zijn. Ik heb enorm genoten van dit eerste deel in de Ferry Lane-serie. De ontwikkeling van Kara vond ik mooi uitgewerkt, maar ook het gedeelte rouw en hoe er door verschillende mensen mee om gegaan wordt. En dan heb ik het niet alleen over rouw van iemand missen die dood is, maar je kunt ook rouwen over mensen die je in de steek hebben gelaten. Ik kijk enorm uit naar het tweede deel in deze serie!

Deze recensie is eerder verschenen op Koukleum.nl. Het verhaal begint met een scène waar Kara met haar vriend Jago thuis is. Hier in merk je meteen dat hun relatie de beste tijd gehad heeft en dat blijkt ook verderop in het verhaal. Hierdoor merk je ook meteen dat Kara erg over zichzelf twijfelt en weinig zelfvertrouwen heeft. Door de beeldende schrijfstijl van May kon ik me Ferry Lane en de verschillende winkeltjes ook echt voorstellen. En ik zou hier zo op vakantie willen om echt rond te lopen in dit leuke dorpje. Kara sluit je tijdens het lezen echt in je hart. Ik had het gevoel alsof ik zelf alles mee beleefde wat Kara beleefde. Op sommige momenten moest ik echt lachen. Vooral om opa Harry en zijn fratsen. Ook had ik bepaalde personages die ik absoluut niet prettig vond, al bleek er een personage te zijn die toch over het eigen gedrag nadacht en uiteindelijk het gedrag veranderde waardoor diegene toch nog op mijn sympathie kon rekenen. Tijdens haar vakantietrip vroeg ik me regelmatig af wie hier achter zat. Ik had enkele personages voor ogen, maar dit bleek toch heel anders in elkaar te zitten en dit was een wending die ik absoluut niet aan had zien komen. Het is duidelijk dat May ook een boodschap wil afgeven met haar boek, namelijk dat je nooit zomaar over iemand moet oordelen zonder het hele verhaal te kennen en dat je altijd je kans moet grijpen om zoveel mogelijk uit het leven te halen. Maar ook wat het met een kind doet, als die op dertienjarige leeftijd plotseling verlaten wordt door één van de ouders. Dit vind ik zelf altijd prettig als er toch een diepere laag in een feelgoodroman zit, waarmee de auteur toch iets mee wil geven tijdens het lezen, zonder dat het verhaal ergens te zwaar of deprimerend wordt. Dit heeft May erg goed onder de knie. Deze ‘Ferry Lane’-serie ga ik denk ik weer net zo in mijn hart sluiten als de ‘Cockleberry-bay‘-serie van deze auteur. Ik vond het dan ook echt jammer toen ik ‘Welkom in Ferry Lane’ dichtklapte en ik kan dan ook niet wachten tot ‘De sterrenhemel boven Ferry Lane‘ eind november verschijnt. In het tweede deel wordt het verhaal van Star verteld.

Je waant jezelf op het eiland, loopt over de markt en vaart mee op de pont, zalig verhaal ook