Elke dag een druppel gif aangrijpend verhaal over een jongen die opgroeit in een NSB-gezin

Een jeugdboek dat zeker ook voor de volwassen lezer de moeite meer dan waard is. Prachtig, genuanceerd en ontroerend. Een belangrijke aanvulling op de bestaande oorlogsliteratuur. Absolute aanrader!

Elke dag een druppel gif vertelt het verhaal van een NSB-gezin. Afwisselend lees je de ervaringen van Maarten (de jongste zoon uit het gezin) als kind en als jonge man na het einde van de oorlog. Dit is een indrukwekkend verhaal, vooral ook omdat je de oorlog meemaakt vanuit het standpunt van de NSB-aanhangers. Onbegrijpelijk hoe de Hitler-ingesteldheid zo positief kan ervaren worden. Dit is een boek, dat je moet lezen en dat nog een tijdje zal blijven nazinderen.

Een absolute aanrader. Niet omdat je er vrolijk van gaat worden. Integendeel. Ik zou dit boek willen omschrijven als somber, maar waardevol. Het verhaal gaat over een bewogen en bepalende periode, waarin "de mensheid" zich (in de aanloop naar, tijdens en na de 2e wereldoorlog) niet van zijn mooiste kant liet zien. Door de ogen van Maarten (de hoofdpersoon) beleef je de beklemmende sfeer die dit met zich meebracht. Interessant om te lezen hoe dit jongetje deze periode beleeft en hoe het gezin waartoe hij behoort uit overtuiging kiest voor de NSB en de Duitse "bondgenoot". Dit in de stellige overtuiging dat die keuze goed is voor Nederland en Europa. Je leest ook hoe ze sommige gruwelijke praktijken kennelijk niet wisten (of niet goed wisten in te schatten). Het gezin betaalt een hoge prijs voor haar keuze. Hoe deze episode bepalend is voor het leven van een jongetje en later een jongeman is prachtig beschreven in dit boek. Hoewel je er, zoals gezegd, niet vrolijk van wordt is het toch een echte "page turner".

Maarten Prins is 11 als de oorlog begint. Zijn vader en oudere broer zijn overtuigd NSB-er. Maarten weet niet beter dan dat die ideologie de enige goede is. Na de oorlog worden zijn ogen geopend en moet hij met zichzelf in het reine zien te komen. Cover Zwart-wit foto van een jongetje tussen militairen. In kleurige letters de titel en naam van de schrijfster. De kleuren zijn misschien niet heel gepast, de foto wel. De titel alleen al maakt je nieuwsgierig. Wat zou er gebeurd kunnen zijn? Je beleeft het verhaal vanuit Maarten. Deels tijdens de oorlog en deels in 1948 als hij zijn verhaal over de oorlog vertelt aan zijn vriendin Hanne. Het is het verhaal van een jongentje dat graag goedkeuring van zijn vader wil krijgen, zoals zijn oudere broer Walter dat als vanzelfsprekend krijgt. Maarten is veel meer een moederskindje. Maarten zet zijn vader op een voetstuk en gelooft klakkeloos alles wat zijn vader hem zegt. In dit geval dus de ideologieën van de NSB. Hitler is zijn grote held en beschermheer. op school wordt hij getreiterd, vernederd en genegeerd. Na de oorlog komt Maarten in een kamp en heropvoedingskamp terecht. Daar hoort hij voor het eerst over de zwarte kant van de oorlog, de concentratiekampen, de Holocaust. Lang wil hij het niet geloven, maar langzaam gaan zijn ogen open en schaamt hij zich voor waar hij voor gestaan heeft. Ik vond het een heel indrukwekkend boek. Ik voelde erg met Maarten mee, voelde de onmacht om andere keuzes te maken dan zijn vader, hij was tenslotte pas 11. Iedereen die geïnteresseerd is in de oorlog: lees dit boek! 5 overtuigende sterren

Ik zag de wereld door uw ogen. Het is alsof ik jaren aan een infuus heb gelegen en elke dag gif kreeg toegediend” zo ziet Maarten zijn jeugd uiteindelijk. Wilma Geldof beschrijft in Elke dag een druppel gif het verschrikkelijke en schrijnende verhaal van Maarten, een zoon van een NSB’er, in de tijd van de Tweede Wereldoorlog. En hoe? Met dit boek maakt ze indruk, grote indruk! Maarten komt na de Tweede Wereldoorlog Hanne tegen, zijn nieuwe liefde. Wanneer hij een relatie met haar begint, komt zij achter de reünie die hij heeft van de hbs. Hij wil er niet naar toe en zij vraagt waarom niet. Dan moet hij zijn geschiedenis vertellen. Toen de Tweede Wereldoorlog uitbrak, was Maarten jong. Hij groeide op bij zijn ouders. Zijn vader was een NSB’er en Maarten groeide op met de ideeën van zijn vader. Voor Maarten was het leven in Nederland verschrikkelijk en het werd steeds slechter. Hoe zou hij WO II kunnen overleven? En wat gebeurt er na WO II met de zoon van een NSB’er? Wilma Geldof vertelt meer dan een simpel oorlogsverhaal. Door het verhaal op te delen in verschillende delen, maakt ze de geschiedenis inzichtelijk. Het verhaal van Hanne en Maarten wordt onderbroken door stukken uit WO II. Zo lees je hoe Maarten in het begin van WO II naar een nieuwe school moest en daar enorm gepest werd, maar leest je ook hoe hij tijdens WO II in het leger terecht kwam. Aan het eind van het boek lees je over de enorme schuldgevoelens van Maarten. Door het heden en het verleden te mengen, geeft Geldof het verhaal een extra laag. De schuldvraag van Maarten en de schuldgevoelens van Hanne komen op die manier duidelijker naar voren. Maarten kon er toch niets aan doen? Daar is de lezer van overtuigd wanneer hij dit boek leest. Dat heeft de auteur goed gedaan. Door mee te kijken met Maarten ervaar je hoe het is om op te groeien met een vader als NSB’er. Wie kan zijn vader nou niet geloven? De verschrikkelijke pesterijen die Maarten mee moet maken gaan bij de lezer door merg en been. De keren dat Maarten in elkaar geslagen wordt, blijven de lezer bij, maar het moment dat De Beer over hem heen piest, maakt de lezer misselijk. Geldof heeft deze gebeurtenissen zo levendig beschreven dat de lezer het voor zich ziet. Al met al is Elke dag een druppel gif een wonderlijk verhaal, beschreven in ruim 350 pagina’s. Waar de meeste verhalen over WO II gaan over oorlogsslachtoffers, beschrijft dit verhaal een andere kant. Tegelijkertijd beschrijft Geldof ook het leven van een oorlogsslachtoffer. Ze weet het verhaal zo te brengen dat de lezer Maarten kan begrijpen en zelfs medelijden met hem krijgt. Daarbij gebruikt ze af en toe mooie, diepgaande zinnen, waardoor het boek een literair karakter krijgt. Wanneer Maarten erachter komt dat zijn vrienden, onder andere de mooie Eva, gedood zijn, wil hij weten wat de rol van zijn vader was bij dat verraad. Die schuldvraag maakt indruk bij de lezer. Helaas krijgt de lezer het antwoord. Geldof deed er beter aan dit open te laten, de lezer te zelf de kans te geven het antwoord te bedenken. Echter, dat kleine ‘missertje’ maakt het verhaal niet minder indrukwekkend. Elke dag een druppel gif wordt daarmee een boek dat niet ongelezen kan blijven. Het leven van Maarten moet bekeken worden. Zijn leven bij zijn ouders. “Elke dag een druppel.”

Wat is dit een mooi boek, vooral omdat de andere kant van de oorlog dus voornamelijk de gevoelens van mensen die voor de Duitsers waren, zo mooi in beeld wordt gebracht! echt een aanrader je vliegt er letterlijk doorheen. Een triest boek, dat zeker, het gevoel van eenzaamheid grijpt je naar de keel, en dan na de oorlog hoe ze weer verder gaan met hun leven, maar hoe zwaar de oorlog drukt op hun beleving van de tegenwoordige tijd. Echt knap geschreven het leest als een waargebeurd verhaal en dat is het eigenlijk ook wel een beetje…mijn complimenten!