Een huis in Frankrijk vier vriendinnen en een zomer om nooit te vergeten

Warm, gezellig boek. Verhaallijnen, gebeurtenissen en karakters passen prima in elkaar. Waar het over gaat, kan men altijd al in de beschrijving van elk boek lezen. Het verhaal komt langzaam op gang, vind ik, er wordt eerst heel uitgebreid stilgestaan bij de persoonlijke leefsituatie van de vier vrouwen op zich, maar daarna ontpopt het zich vlot. Jammer vond ik het, toen ik voor het lezen de reviews van dit boek doorlas, al in één review (uit Vlijmen) een belangrijke ontwikkeling uit het boek tegenkwam, die niet op de achterflap van het boek vermeld staat en niet bij de beschrijving en een deel van het plezier al bij voorbaat wegnam. Mensen lezen meestal vóóraf de reviews, nietwaar? Dat was nogal onnadenkend en spijtig; ik vertel niet wat, want dan doe ik hetzelfde. Elke lezer weet toch dat bij lezen de eigen beleving en ontdekkingen, verrassingselementen in een boek, bij de charme van lezen horen?! en een ongeschreven regel bij boekenreviews om de clou niet te verklappen! Een ander prettig aspect van dit boek vind ik dat het Ned. vrouwen zijn met een Ned. mentaliteit en daardoor wel enige herkenbaarheid.

Boek komt langzaam op gang, iets teveel uitweidingen, maar dan ontpopt het zich vlot en sfeervol. Wat mensen bezielt om in een review een uitgebreid verhaal over de inhoud van een boek te geven, is me een raadsel! Verbijsterend vind ik het, om alle verhaallijnen en ontwikkelingen al te lezen vooraf, dat is not-done om anderen het plezier niet te ontnemen, weet u wel? In boeken en films. En waarom zou een oude huishulp geen mensenkennis, levensinzichten en intuïtie, intelligentie kunnen hebben? Wat een vooroordelen zoals ik in een review las! Ideeën van de klassemaatschappij, nietwaar? Intelligentie en innerlijke waardes worden niet aangegeven met het werk dat iemand doet om brood op de plank te krijgen, in het echte leven en ook in boeken. De sfeer van het Franse land, romantiek en een goede afloop worden prima uitgebeeld in dit boek. Luchtig boek voor tussendoor, niet meer, niet min-der.

Vier vriendinnen die heel verschillende levens leiden en dan samenkomen in een landhuis in Frankrijk: dat moet wel voor de nodige verwikkelingen zorgen. Het boek leest heerlijk weg, de vier vrouwen komen gaandeweg steeds meer tot leven en huishoudster Marie is de kers op de taart. Haar levenswijsheid geeft iets extra's aan het boek. Zoals dat in een feelgood roman behoort, komt alles zo ongeveer op zijn pootjes terecht. Ik was steeds benieuwd hoe het verder zou gaan en heb het boek in een adem uitgelezen.

Al geruime tijd woont Melanie samen met haar vriend Jean in een prachtig landhuis in Frankrijk. Als Jean terugkomt van een zakenreis, krijgt Melanie de keiharde mededeling dat ze over een paar maanden het huis moet verlaten, hun relatie is voorbij. Jean heeft een ander. Ondanks dat Melanie dit eigenlijk wel aan zag komen is ze toch wel van slag en om haar sores een beetje te kunnen vergeten, nodigt ze Nina, Jessica en Suus uit, haar drie oude vriendinnen van vroeger, om een weekje naar Frankrijk te komen. Ze hebben elkaar al jaren niet meer gezien en moeten nodig weer eens bijkletsen. Maar wat ze niet van elkaar weten is dat bij allemaal het leven momenteel niet over rozen gaat. De eerste dagen als ze weer met zijn vieren zijn, vertellen ze allemaal hoe gelukkig ze wel niet zijn, totdat één van hun besluit de waarheid te vertellen. ‘Eergisteren heeft ze de zekerheid gekregen. Het is echt voorbij.’ Als eerste maak je kennis met de vier vrouwen die een rol spelen in deze roman. Er wordt verteld over hun problemen en laat zien dat bij geen van de vrouwen het leven zo loopt als zij zelf zouden willen. Ook is er Marie, de huishoudster van Melanie. Deze blijft eerst even op de achtergrond maar zij zal een grote rol gaan spelen in Een huis in Frankrijk. Haar gedachten staan bovenaan diverse hoofdstukken cursief geschreven. Vier vrouwen met allemaal hun eigen verhaal en hun leven zal een grote verandering ondergaan na die week in Frankrijk. Het verhaal is heerlijk vlot geschreven en de voelbare Franse sfeer doet je denken zelf in dit land aanwezig te zijn. Vanaf het eerste moment voelde ik me betrokken bij deze vrouwen en had het gevoel dat ik van dichtbij stond toe te kijken. Als vanzelf leef je als lezer mee met de vrouwen en wil je weten hoe zij hun leven anders gaan inrichten. Marie, de huishoudster, blijkt een bijzondere vrouw te zijn die ik al snel in mijn hart gesloten had. ‘Ik merkte aan haar dat ze echt nog geen idee hoe ze verder moet. Ze bracht het gesprek trouwens handig op mij, dat moet ik haar toegeven. Toch heb ik het idee dat dit gesprekje het begin van een nieuwe periode kan zijn. Ik wacht af…’ Een huis in Frankrijk gaat over de liefde. Liefde voor een ander maar vooral ook voor jezelf. Het is ook een verhaal over acceptatie, vertrouwen en overwinnen. Problemen zijn er om te overwinnen en deze vrouwen doen dit met hulp van elkaar, maar toch ieder op haar eigen manier. Er zijn wel momenten geweest dat ik dacht, dit gaat erg gemakkelijk. De verschillende problemen werden snel opgelost alsof er maar weinig moeite voor nodig was. De cover geeft een zomers gevoel, net als het verhaal. Een huis in Frankrijk is een vrolijke maar ook ontroerende roman en het stukje romantiek maakt het geheel compleet. Kortom, een aangenaam debuut van deze auteur en ik zie in de toekomst graag meer boeken van haar verschijnen.

Melanie van Putten woont met haar Franse vriend Jean in een schitterend huis in Zuid Frankrijk. Maar de liefde is over, hij gaat weg en geeft Melanie 3 maanden de tijd om haar biezen te pakken. Melanie nodigt haar oude vriendinnen uit Nederland uit om nog even te genieten van het heerlijke leventje en besluit niets te vertellen over haar problemen. De drie vrouwen komen en brengen alle drie hun eigen problemen mee, maar ook zij spelen mooi weer en doen alsof alles geweldig is in hun leven. Dankzij de oude huishoudster Marie komen ze tenslotte allemaal met de waarheid op tafel. Dan besluiten ze de handen ineen te slaan en samen aan een nieuwe toekomst te gaan bouwen. Ik vond het een heerlijk verhaal, nee, niet diepgravend, maar dat hoeft een feelgood roman ook helemaal niet te zijn! Het is een leuk en ontspannen verhaal, natuurlijk is het eind een beetje voorspelbaar, maar als lezer ben je juist blij dat het allemaal een mooie en romantische wending neemt. De problemen van de vier vrouwen zijn herkenbaar, het zouden mijn vriendinnen of collega's kunnen zijn. Marie is een prachtige figuur, zo iemand wil iedereen wel ontmoeten in het leven. Ik kijk uit naar een volgende roman van Eva de Wit. Hopelijk weer een verhaal met de sfeer van de zon en vakantie, zoals dit boek!

Heerlijk ontspannen boek voor op vakantie. Leest makkelijk weg. Een verhaal om bij weg te dromen.