Duizend schitterende zonnen

Dit boek is mij vanaf bladzijde 1 blijven boeien en verbazen ik heb het daarom ook in 2 dagen uit gelezen, wat moeten die vrouwen daar veel doorstaan. Heb me moeten inhouden om niet in tranen uit te barsten en moet hier ook enkele dagen van bijkomen.

Erg mooi verhaal. Tot op het laatste moment geboeid gelezen. Het geeft een inkijkje in een gezin/relatie tijdens oorlogstijd in Afganistan, waar geloof, liefde en hiërarchie in deze samenleving een belangrijke rol spelen. Een van de beste boeken die ik in lange tijd gelezen heb.

Mooi sfeer wordt er neer gezet, wel een triest verhaal.Eigenlijk zou ik 4,5 sterren willen geven voor dit meeslepend epos. Hoewel de karakters romanfiguren zijn komt dit toch behoorlijk geloofwaardig over (business as usual).

Duizend Schitterende Zonnen is een meeslepend verhaal over de mens en zijn beproevingen en, boven alles, zijn kracht. De twee hoofdpersonen, Mariam en Laila, leven in Afghanistan en krijgen te maken met de Sovjet-overheersing en de Taliban dictatuur. De twee vrouwen komen nader tot elkaar door hun man: de tirannieke Rasheed die hen op alle mogelijke manieren het leven zuur maakt. Samen met Laila's kinderen krijgen zij een heleboel te verduren. Het einde laat zien dat niet voor iedereen alles goedkomt; een pijnlijke, maar realistische boodschap. Het boek zal mij nog lang bijblijven en inspireren. Net als De Vliegeraar was ik weer geïntrigeerd door dit boek. Ik houd van de bijna poëtische schrijfstijl van Khaled Hosseini. Het spreekt tot de verbeelding, en laat je bijna proeven aan het Afghaanse leven. Soms is een nihilistische beschrijving genoeg om juist pure emotie over te brengen. Hosseini begrijpt dit, en laat zijn boek niet aantasten door eeuwige beschrijvingen die schoonheid wegnemen. De hoofdpersonen, Mariam en Laila, zijn meer dan echt. Zij komen tot leven door hun leed en hun gevoelens die de lezer het boek in trekken. Het is ongelofelijk en hartverscheurend om te lezen over wat zij hebben meegemaakt. Hun kracht overheerst, zelfs als het leven dat niet voor beide doet. Gelukkig eindigt Laila's leven beter dan dat van Mariam, dat maakt het wat draaglijker voor de inmiddels zeer toegewijde lezer. Maar ook zij moet met een heleboel zien te leren leven. Er worden een hoop wijze lessen geleerd in dit boek. Zelfs als ik het zou willen, zou ik niets negatiefs kunnen verzinnen over Duizend Schitterende Zonnen. Wat ik al bij De Vliegeraar, en nu weer, zo waardeerde aan Khaled Hosseini is zijn vermogen om de mens niet mooier of slechter neer te zetten dan dat hij werkelijk is. Zijn personages zijn niet gezegend met eeuwige schoonheid, of onvoorwaardelijke goedheid. Zij maken fouten, sommige erger dan de anderen. Ook hij heeft antagonisten -Rasheed is daar een overduidelijk voorbeeld van, evenals Jalil, Mariam's vader- maar hij slaagt er alsnog in hen menselijk te laten worden. Rasheed's Achilles hiel is zijn zoon, en Mariam's vader wordt overvallen door berouw in de weken voor zijn dood. Het menselijk tekort wordt nergens uit de weg gegaan. Ook onze hoofdpersonen maken fouten; wij sluiten hen daardoor niet minder, maar nog meer in ons hart. Al met al dus even schitterend als de zonnen uit de titel. Hosseini's schrijfstijl raakt en inspireert mij, evenals zijn personages. Zij zullen mij nog lang bijblijven, evenals het schrijnende gevoel dat ik krijg als ik denk aan de echt levende vrouwen die zo moeten leven. Dit boek krijgt van mij vijf sterren, welverdiend!

Dit is een boek dat verplichte literatuur zou moeten zijn. Het is meeslepend geschreven, vanuit het standpunt van verschillende generaties vrouwen die moeten overleven in een cultuur die alles behalve vrouwvriendelijk is en in een tijdskader dat dit nog eens extra in de verf zet. En toch is het geen deprimerend boek, maar een boek dat eindigt met een hoopvolle blik op de toekomst

Wat een verhaal. Geweldig! Wat een boek is dit! Meeslepend, aangrijpend, geweldig geschreven. Helemaal te gek! Aanrader! 5 sterren! Ik heb hem in een paar dagen uitgelezen.