Dirk Kuyt Het geloof in succes

Ik dacht dat dit boek ging over hoe het elftal kampioen werd. Maar het ging over hoe goed Kuyt zichzelf vond. Een narcistische terugblik op zijn carrière. Ik heb het boek na lezen meteen doorverkocht.

Gelukkig was het een dun boek, had nog dunner gekund want er wordt veel herhaald. Ik ben altijd een Kuyt fan geweest (zal het ook wel blijven), ik zat in de Kuip bij de kampioenswedstrijd. Het was een jongensboek verhaal, daar had hij het beter bij kunnen laten. Dit is geen inspirerend verhaal over hoe je doelen bereikt, dit is het verhaal van een gefrustreerde voetballer die vindt dat hij ondanks alle lof en waardering die hij gekregen heeft, toch nog ergens iets duidelijk moet maken, zijn grootheid groter moet maken. Hij was de verbindende factor, van aankoopbeleid tot verlengen contract Gio, het organiseren van het kampioensfeest en het mental coachen van zijn ploeggenoten. Niemand kon zonder hem. Maar dan vergeet hij een belangrijk iets. Niemand, ook Dirk niet, is groter dan de club.

Boek valt tegen. Het gaat alleen over zijn tijd bij Feyenoord. En ondanks dat hij zeker van enorme waarde was voor Feyenoord irriteerde ik me aan de manier van waarop hij zijn verhaal vertelde. Eigenlijk was de gehele technische staf incl.m\Martin van Geel overbodig en was het Kuyt met de waterdragers die de club kampioen maakt.

Lijkt of Kuyt erg vol is van zijn rol in het kampioenschap. Natuurlijk was hij belangrijk maar hij niet alleen.

Niks ten nadele aan Bol.com maar het is een vreselijk arrogant verhaal. Niet mijn boek.

De paradox van de egoistische ‘teamspeler’. Moeite van het lezen amper waard. Matig geschreven ook.