Dieren kunnen de pest krijgen. En dan?

We leven in een kanteltijd. Adriaan van Dis beschrijft dit in zijn nieuwe boek KliFi en ook dit boek laat zien waarom we wereldwijd met een pandemie te maken hebben. Esther Ouwehand laat in dit boekje zien hoe de politiek zich laat paaien door de industrie en hoe de mensheid zelf het gedrag vertoont van een kwaadaardig virus. We moeten niet meer terug naar normaal, dat was niet normaal. Minder consumeren, minder vlees, minder veeteelt, minder gif gebruik, minder export en straks niet allemaal weer in het vliegtuig. Hopelijk krijgt de Partij voor de Dieren meer aanhangers. Na het lezen van dit boekje ben ik lid geworden, daarvoor stemde ik al altijd op ze, maar we moeten meer doen om de goede kant op te kantelen. Dit soort boekjes zou iedereen moeten lezen.

Compact en makkelijk te lezen boek waarin Esther Ouwehand omschrijft wat door veel wetenschappers al jaren wordt verkondigd: onze omgang met dieren, met name de intensieve veehouderij, vergroot de risico's op een pandemie enorm. Het boek gaat niet alleen over de huidige pandemie, maar haalt ook andere negatieve gevolgen van de intensieve veehouderij aan en geeft een mooi inkijkje over hoe er in de politiek met dit probleem wordt omgegaan. Een goed boek voor eenieder die graag wil weten hoe dit probleem bij de bron kan worden aangepakt in plaats van aan symptoombestrijding te (blijven) doen.

De directe aanleiding van het schrijven van dit boek door de fractievoorzitter van de Partij van de Dieren is de Corona-crisis waarin we verkeren, maar het boek laat goed zien dat dát slechts een onderdeel van de problemen die we creëren door de wijze waarop wij met de natuur, en in het bijzonder de dieren, omgaan. Het boek is vlot, helder en overtuigend geschreven. Ik kan eenieder aanbevelen.

Wat een mooi boek! Esther Ouwehand heeft bewezen dat zij een erg goede schrijfster is. Het boek leest makkelijk weg, en zit bomvol informatie en leuke illustraties.

In haar boek, Dieren kunnen de pest krijgen, en dan?, toont Esther Ouwehand aan dat wij met elkaar voor een kantelmoment staan. Al veertien jaar waarschuwt Ouwehand voor de risico’s van de wijze waarop wij met dieren, de natuur en het klimaat omgaan. Zij was bovendien de eerste persoon in de Tweede Kamer die het woord zoönosen in de mond nam. ‘Niets is sterker dan een idee waar de tijd rijp voor is’, luidt het citaat van Victor Hugo dat Ouwehand als motto meegeeft in haar boek Dieren kunnen de pest krijgen, en dan? Onomstotelijk stelt zij in haar boek vast dat we covid-19 aan onszelf te wijten hebben. De Q-koorts, die begon in de melkgeitenhouderij, was kennelijk nog niet voldoende om ons te doen beseffen waar we mee bezig zijn. Corona is echter opnieuw een ziekte die is ontstaan door de ongezonde wijze waarop de mens zich tot de dieren verhoudt. Door het feit dat wij een verwoestende economische groei nastreven, brengen we het evenwicht in disbalans. Reeds in 2007, toen nog geen enkele minister ooit van ‘zoönosen’ had gehoord, agendeerde Esther Ouwehand deze bedreiging voor de volksgezondheid al. In de hang naar economische groei en het grote geld, wilde niemand luisteren. Is de tijd nu wel rijp? Het is zó te hopen dat Ouwehand, ook met dit boek, nog meer ogen weet te openen. De ogen te openen voor het feit dat de mens zelf het meest dodelijkste virus is en dat het tijd is het tij te keren en -onder meer- in te grijpen in de intensieve veehouderij. Ouwehand staaft de uitlatingen in haar boek met wetenschappelijk onderzoek en krantenartikelen. “We leven onmiskenbaar in tijden van verandering. In een essay dat hij vlak voor de coronacrisis schreef, zei historicus Philip Blom daarover: Voor een historicus is dit een zeer boeiende tijd om in te leven. We zien een breuk in een tijdvak. We leven in een kanteltijd. Het kan de ene of de andere kant op vallen. We zitten vast in een economisch mode dat niet veel langer goed kan gaan. Óf het eindigt in een catastrofe met nieuwe pandemieën, oorlogen, geen toegang tot hulpbronnen en noem maar op, óf we gaan een andere kant op. Maar kantelen doet het. Dat staat vast.” Inmiddels is 75% van de infectieziekten die de mens bedreigen afkomstig uit het dierenrijk. Door menselijk ingrijpen in natuurgebieden, wereldwijde handel in dieren en uiteraard de intensieve veehouderij. Voor wat betreft dat laatste neemt ons land al vele jaren een koppositie in. In ons kleine land houden wij maar liefst 640 miljoen dieren die, na een kort en miserabel leven, worden gedood en daarmee creëren wij een ware kweekvijver voor zoönosen. Schudt covid-19 ons dan eindelijk wakker? Zijn wij eindelijk bereid om ons te bezinnen op onze omgang met dieren, natuur en het klimaat? In haar boek zet Ouwehand de grondoorzaken van de huidige pandemie op een rij én laat zien hoe we nieuwe pandemische dreigingen kunnen voorkomen. Oplossingen die niet eens moeilijk zijn, maar die wél politieke moed vergen. Als je ook maar enigszins open staat voor de oplossingen die voorhanden zijn of je bent bereid de ogen te openen, lees dan vooral Dieren kunnen de pest krijgen, en dan? Niet alleen biedt het ons een uitweg uit de huidige crisis, het staat ook nog eens boordevol nuttige informatie. Chapeau tenslotte voor het feit dat Ouwehand er ook nog eens een uiterst vlot lezend boek van heeft gemaakt. Het is zeker geen ‘vinger omhoog’, belerend relaas, maar zal (hopelijk) heel veel mensen over de streep trekken! Over de auteur Esther Ouwehand (Katwijk, 1976) is een van de meest ervaren leden van het Nederlands parlement. Ze is fractievoorzitter van de Partij voor de Dieren, met vertegenwoordigers in de Tweede Kamer, de Eerste Kamer, het Europees Parlement, Provinciale Staten, waterschappen en gemeenteraden. De partij heeft zusterpartijen in twintig landen die zijn gevormd naar Nederlands voorbeeld. Uitvoering Uitgever M.L. Thieme Uitgeverij Paperback, 136 pagina’s ISBN: 9789090342610

Dit boek is toegankelijk voor alle Nederlandse burgers en kan dezelfde impact oogsten als “Uncle Tom’s Cabin” uit de 19e eeuw. Een glasheldere opsomming en overzicht van de stand van zaken mbt de politieke missers inzake natuur-, mens- en dierenwelzijn die ertoe geleid hebben dat we 20 jaar hebben getreuzeld - en nog treuzelen - om met verkregen inzichten goede kansen wijs te benutten. En hoe ‘een profeet in eigen land niet wordt geeerd’. Het illustreert hoezeer Nederland - en overige landen - geregeerd worden door niet praktische, flexibele systemen en dat politici slechts oppervlakkige ambtenaren zijn die maar niet (willen) leren door levenslessen en ervaring maar stug vasthouden aan wat ze kennen tbv groei! Hoe belangrijk het is om de COVID pandemie als oefening te beschouwen voor meer eCocentrisch dan eGocentrisch denken en doen en hoe de overheid daarin geen tijd te verspillen heeft zijn verantwoordelijkheid daarin te nemen zodat burgers de juiste keuzes kunnen maken. Een toegankelijk, educatief boekje om het (onwetend) volk haarscherp uit de doeken te doen waar de schoen wringt: het gros van het volk wil potentieel wel ‘verandering van spijs’ maar de bevreesde overheid kan de consequenties van de daadkracht die daarvoor nodig is niet verteren. Tja, een waar verhaal is (voor sommigen) een naar verhaal...