Devil on my Shoulder

Luisterboek

The Must-Have Rock Memoir of 2026

Theatrale hardrockact, geesteskind van Vincent Furnier. In
Detroit geboren als zoon van een dominee brengt hij zijn tienerjaren door in Phoenix, waar hij in
allerlei bandjes verzeild raakt: The Earwigs, The Spiders, The Nazz. In '67 formeert hij de groep
Alice Cooper en vanaf dat moment geldt de bandnaam tevens als artiestennaam. Met Pretties For
You en Easy Action, op Zappa's Straight-label, baart de groep nog weinig opzien, maar met Love It
To Death vergaart ze landelijke bekendheid. De optredens worden steeds excentrieker en met
name de bizarre verkleedpartijen van zanger Alice trekken de aandacht. Kippen en duiven op het
toneel, een act met een boa constrictor, het is nog maar het begin. De jonge, briljante producer
Bob Ezrin verschaft de band een indrukwekkend studiogeluid en dat resulteert in de eerste grote
hit: I'm Eighteen. School'S Out is een millionseller, de titelsong doet dienst als alternatief volkslied
van de Amerikaanse schoolgaande jeugd. Billion Dollar Babies wordt het best verkochte Alice
Cooper-album. De groep staat dan op haar hoogtepunt. De excentrieke zanger stelt zich quasi-
serieus kandidaat voor de Amerikaanse presidentsverkiezingen met de hitsingle Elected. De
podiumshow bereikt een hoogte- respectievelijk dieptepunt (afhankelijk van de smaak van de
toeschouwer) met het gebruik van een elektrische stoel, een galg en een guillotine. De
verkoopcijfers van Muscle Of Love stellen echter teleur en de persoonlijke conflicten binnen de
groep lopen hoog op. Alice Cooper wordt een solo-act, zijn band gaat verder onder de naam Billion
Dollar Babies. Met geroutineerde sessiemuzikanten en opnieuw Bob Ezrin achter de knoppen
wordt Welcome To My Nightmare een van de indrukwekkendste albums van Cooper, maar het
album vermag zijn populariteit niet tot de oude proporties terug te brengen. Daarna levert hij
steeds gladdere en minder interessante produkties af. From The Inside is een conceptalbum
waarvoor tekstschrijver Bernie Taupin te hulp schiet. De van dit album getrokken ballad How You
Gonna See Me Now brengt Cooper voor het eerst in jaren weer (even) terug in de hitparade.
Cooper concentreert zich voornamelijk op het spelen van golf met vooraanstaande Amerikanen,
speelt een rolletje in de film Roadie, schrijft de themasong voor de film Class Of 1984, en doet zijn
uiterste best van zijn jarenlange alcoholverslaving af te geraken. Als hem dat in '86 eindelijk is
gelukt, slaat hij verrassend terug met Constrictor, die zijn theatrale elementen van weleer paart
aan een tegen de contemporaine heavy rock aanleunende muzikale koers. Hij oogst hiermee veel
succes in West-Duitsland en vooral ook Engeland waar zijn singles de hitlijsten omhoog stuiven en
zijn concerten weken van tevoren uitverkocht zijn. Tijdens die concerten toont hij zich wederom
de onaantastbare theaterpersoonlijkheid die menigeen van de aanwezigen slechts uit de
geschiedenisboekjes heeft leren kennen. Een prestatie die zijn weerslag vindt op de video-
registratie The Nightmare Returns, waarop Alice wordt bijgestaan door een ware superband
waarin we o.m. Kip Winger (bas) en Kane Roberts (gitaar) en de later in House Of Lords
opduikende sterdrummer Ken Mary tegenkomen. In deze samenstelling wordt ook Raise Your
Fists And Yell opgenomen, die door het geforceerde songmateriaal echter niet het onderste uit de
kan haalt. Nadat de voltallige bezetting de supershow live (o.a. in de Rijnhal in Arnhem) heeft
neergezet, gaat Cooper met de van Bon Jovi en Aerosmith bekende songschrijver Desmond Child
aan een opvolger werken: Trash. Op de plaat zijn gastrollen weggelegd voor Steve Lukather, Jon
Bon Jovi, Richie Sambora en de bijna voltallige Aerosmith-bezetting. Als Cooper via deze all star-
cast, en de daaruit voortvloeiende hit Poison weer een plek aan de top van de Amerikaanse
hitlijsten heeft weten te verwerven, besluit gitarist Roberts zich verder op het solopad te
begeven. Hey Stoopid wordt daardoor, onder produktionele leiding van Peter Collins, opgenomen
met een keur aan topgitaristen, onder wie Slash, Vinnie Moore, Steve Vai en Joe Satriani. In
combinatie met zijn eigen hervonden songschrijverscapaciteiten levert dit de beste Alice Cooper-
plaat op sinds Billion Dollar Babies. Daarmee blijft hij een band als Gwar, die hem op het gebied van
theatereffecten en wansmaak links heeft ingehaald, uiteindelijk de nodige stappen voor. Kwalijk is
echter dat een Amerikaanse stadiontournee, met o.a. Judas Priest en Motörhead, wegens gebrek
aan succes voortijdig moet worden afgebroken. In de filmhit Wayne's World ('92) lukt het Alice
Cooper - in een prachtige rol als zichzelf - nog wél zijn rechtmatige ereplaats op te eisen. Ladies
Man is de registratie van een bandoptreden op het Toronto Rock & Roll Festival
1969.

Bron: OOR Popencyclopedie