De wetten

Ebook

Ik vond het boek de wetten van connie palmen heel erg goed. Wat me opvalt is dat ze niet veel beelden oproept. Ze is vooral met diepe gedachten bezig en nu ik het boek uit heb heb ik nog geen idee hoe ze er uit ziet. Wel knappe gedachten en formuleringen maar ik ben het er zeker niet steeds mee eens. Leuk om eens over te praten: ""Ronduit tragisch werd het toen ik in de gaten kreeg dat anderen weliswaar wetten in hun hoofd hadden maar zelden of nooit boeken lazen. Ze haalden ze ergens anders vandaan. Sommige mensen lijken de wetten van nature in zich te hebben. Ze hebben geen boeken gelezen en toch een mening , een overtuiging, een idee over hoe de wereld in elkaar hoort te zitten. Ze zijn overtuigd van hun gelijk en hoeven nergens op te zoeken hoe ze over iets moeten denken. (pag 25)"" Ik zou zeggen: Hoe minder je weet hoe minder twijfels je hebt. Andersom: het meest wijs is degene die weet dat hij bijna niets weet van wat er te weten valt en weet dat hij niets zeker kan weten.

Voor mij onbegijprlijk dat dit boek destijds zo'n hype was. Waarschijnlijk te danken ( of te wijten?) aan de enorme publiciteit die het kreeg. De toen nog jonge en mooie Palmen die alomtegenwoordig te zien en te beluisteren was op tv en radio. Talloze artikelen in kranten en tijdschriften . Het boek door merouw zelve de hoogte in geprezen als zijnde geniaal en briljant.. Ik vond het. boek echt niet om door te komen. Geforceerd verhaal en lelijke zinnen. Weinig tot geen humor en natuurbeschrijvingen en naar mijn mening ongeëmancipeerde kritiekloze bewonderring voor een stel heren die het meiske hun lesjes moesten leren. Vol goede moed begonnen, maar al snel afgehaakt. Is al retour.. 2 sterren voor de moeite.

Heel mooi boek

Ik heb mijn fair share van filosofische bespiegelingen gehad in mijn leven maar dit boek kom ik niet door. Het is een opeenstapeling van zelfverheerlijking, zelfanalyse en drijfveren gevat in, met een filosofisch sausje bedekte hoofdstukken (een verhaal of lijn heb ik niet kunnen herkennen) inclusief het betere name dropping werk. Het raakt thema’s die voor de schrijfster interessant zijn, wat is literatuur bv., maar diept het vervolgens niet uit anders dan de beschrijving van wat ik alleen maar navelstaarderij kan noemen. Het blijft een eenzijdig feestje. En de lezer is toeschouwer. Ze was jong toen ze het schreef. Dat is te merken. Het is een kinderlijke ontdekkingstocht van zichzelf. Enige diepgang of schwung waar zich de meester toont de lezer mee te nemen ontbreekt. Teleurstellend. Heb het boek weggelegd.

Laat ik beginnen met het positieve: jonge vrouw met zeven verschillende mannen (leermeesters) vind ik een intrigerende structuur voor een boek. Heb dit boek pas nu in handen, terwijl het al vijf en twintig jaar op de markt is, maar dat komt omdat ik bepaald geen Palmenfan ben. Ook van dit boek werd toendertijd gezegd dat het zwaar overschat was, maar door de uitgeverij op een slimme, luidruchtige manier op de markt gebracht. Helemaal mee eens: het boek is aardig geschreven en geeft goed de sfeer van die tijd weer. Hier en daar wat ironie, gelukkig. Omdat het zich in het muffe universiteitswereldje afspeelt, ervaar ik het als een heel ouderwets boek, van net na de oorlog. De hoofdpersoon wordt met weinig diepgang beschreven en ook de zeven mannen niet, dus behalve ouderwets vind ik het boek ook oppervlakkig. Ondanks dat het vroeger bijna als meesterwerk is getypeerd. En Palmen daar graag aan meedoet en -deed. Het elitaire cultiveert (Boekenbal kortgeleden) en de filosofie bijna als goddelijke leer neerzet. Van dat laatste hebben meer filosofen last.

Super