De laatste uren 1 - Ketting van goud

Na een hele reeks aan Schaduwjagers boeken, vergde het toch wel enige toewijding om opnieuw in dit verhaal te kunnen komen. Dit had voornamelijk te maken met de hoeveelheid personages die al vrij vroeg in het verhaal allemaal aan bod komen. Grote families, veel bekende achternamen door de andere boeken die zich afspelen in deze wereld en natuurlijk alle verschillende tijden waarin de boeken zich afspelen. De flapteksten van de andere boeken teruglezen is daarom geen overbodige luxe. Gelukkig duurde het niet lang voor het verhaal me in zijn greep had en ik het overzicht weer op orde had. Het eerste wat opvalt in dit boek, is dat er uit veel verschillende perspectieven wordt geschreven. Sommige keren maar een enkele keer terug, want voornamelijk James’ en Cordelia’s perspectieven zijn van groot belang. Toch zijn de andere perspectieven ook zeker van meerwaarde. De wisselingen ertussen zijn vrij duidelijk aangeven. Want ondanks dat de hoofdstukken erg lang zijn, geven de alinea’s meestal aan dat er een perspectiefwisseling plaats heeft gevonden. En in de meeste gevallen is het in de eerste zinnen al duidelijk welk perspectief het heeft overgenomen. Verder staan de vechtscènes in dit verhaal minder centraal dan je zou verwachten. Want ondanks dat er weer een duistere dreiging op de loer ligt, heeft Clare het verhaal meer geconcentreerd op de ontwikkelingen van de jeugdige personages. James, met zijn beste vrienden en zijn familie, Cordelia met haar broer en de rest van haar familie. De meeste familiebanden worden door het verhaal heen meer dan eens uitgelegd, wie precies broers, zussen of aangetrouwde familie zijn. Dit is ook wel nodig gezien het aantal personages dat erin voorkomt. Gebeurtenissen uit voorgaande jaren of verdere geschiedenis worden aangehaald en dat resulteert in de manier waarop de families met elkaar omgaan; vriendschappelijk of vijandelijk/argwanend. Voor een lezer die niet bekend is met de andere boeken uit de Schaduwjagerswereld kan het nog een hele taak zijn om alles uit te vogelen en te begrijpen. De vriendschappen tussen Cordelia, haar broer en verwanten en James’, zijn zusje Lucie en hun verwanten komen veelvuldig aan bod. Vriendschap, verraad, verliefdheid en vergeving. Niet allemaal even vanzelfsprekend en dat wordt in dit verhaal extra benadrukt. Natuurlijk vinden er ook actievolle momenten plaats, maar die lijken soms toch wat minder van belang. Op één grote strijd na, vallen de andere momenten een beetje weg in de familiedrama’s en de verliefdheden. Toch brengen deze elementen wel een bepaalde diepgang in het verhaal. Het brengt een andere sfeer met zich mee dan sommige andere Schaduwjagers boeken tot nu toe en dat maakt dit eerste deel in De Laatste Uren serie wel bijzonder. De geslepenheid van sommige personages worden pas aan het eind van het verhaal onthuld waardoor de ontknoping toch echt weer vraagt om het vervolg. Ketting van goud is een spetterend, intrigerend en mooie start van een nieuwe serie in de Schaduwjagerswereld. Familieaangelegenheden, verliefdheden en vriendschap zorgen voor een emotionele ondertoon in het verhaal dat evengoed nog gepaard gaat met enkele actievolle gebeurtenissen.

Ketting van goud. (De laatste uren deel één.) Door: Cassandra Clare. Woehoe, wat is het steeds weer fijn om even onderdeel van de Schaduwjagerswereld te zijn. Ketting van goud is het eerste deel van een nieuwe reeks, deel 2 verschijnt al in januari dus we hoeven gelukkig niet te lang te wachten op het vervolg. Sinds ik een paar jaar geleden een eerste boek van Clare las ben ik een beetje verslaafd aan de wereld van de Nephilim. Een nieuwe reeks is een feest maar vraagt telkens weer wat concentratie, je moet er weer even inkomen. Vooral in de families en hun afstammelingen, een stamboom aan het begin van elk boek (met daarin de grote families als de Carstairs, Herondales, Lightwoods,…) zou handig zijn. Ketting van goud speelt zich in een ver verleden af (rond 1900). We maken kennis met Cordelia Carstairs en haar familie die na jarenlang reizen, door het werk van haar vader, zich in Londen vestigt. Ze maken (opnieuw) kennis met de mensen van het Londens Instituut, waaronder de vrienden James, Christopher, Matthew en Thomas. En Lucie, Cordelia’s toekomstige parabatai. Hoewel het in Londen al jaren rustig is qua demonenactiviteit breekt er plots een hele reeks van aanvallen uit. Het gif van die demonen lokt een dodelijke, besmettelijke ziekte uit en de stad moet in quarantaine… Herkenbaar hé? Dit is een Cassandra Clare zoals het hoort: spannend, grappig, dystopisch, met enige romantiek (mocht van mij nog meer zijn), veel spannende vechtscénes, intriges en lekker veel queer personages. Naar het einde toe wordt het spannender en frustrerender, januari lijkt dan plots nog wel heel lang wachten op dat vervolg ;) Zin in!

Positieve punten van dit artikel zijn: spannend en fantasierijk.

Zalig om terug in de Schaduwjagers wereld te zijn. Het boek leest enorm vlot en je wordt er direct ingezogen, het is fijn bekende namen tegen te komen vanuit eerdere boeken van de Schaduwjagers wereld. De hoofdstukken waren redelijk lang maar de sprongen tussen het heden en verleden waren heel tof en hadden een grote meerwaarde. Ik heb zeker genoten van dit boek en kan niet wachten op het volgende boek in De Laatste Uren serie!