De hemel is zwart vandaag roman

Om mij beter te kunnen inleven, vond ik het een goed idee om eerst 'Tonic' te lezen, maar dat heeft een dubbel gevoel opgeleverd. 'Tonic' is een pareltje! Ik voelde mij heel erg betrokken, omdat ik kom uit een huwelijk met een alcoholist, waarvoor helaas geen hulp blijkt te baten. Maar door het lezen van 'Tonic' bleek al snel dat drank nu ook weer het overheersende thema was, en dat was op zo korte tijd een beetje te veel van het goede om geboeid te zijn/blijven. maar dat is persoonlijk. Enigzins verwarrend was dat dit verhaal zich heeft afgespeeld voor dat van 'Tonic', terwijl het daarna is geschreven. Voor het overige, heb ik alleen maar lof voor de schrijfstijl van de auteur. Zijn gedetailleerde beschrijvingen zorgden ervoor dat ik me als het ware op Curaçao waande... Besluit : knap geschreven boek! Er zal zeker een publiek voor zijn. En ik kijk alvast uit naar een volgend werk van deze auteur.

Zo gejaagd als het vorige boek van Ralf Mohren ´Tonic´ begon, zo rustig startte `De hemel is zwart vandaag´ op. Met een Frans Bromet-achtige kalmte hoor ik de stem van de schrijver als een voice-over de situatie uitleggen. Hij schetst het leven op het eiland Curaçao en haar bewoners op een dusdanige wijze dat ik me er af en toe op betrap de dekens van me af te gooien omdat ik geloof dat ik dáár ben, in die warmte, op dat eiland. Al snel wordt duidelijk dat de hoofdpersoon een groot verdriet wacht. En ergens moet er een omslag zijn van geestelijk gezond naar ‘kolder in de kop’, zoals ons al op de eerste bladzijde wordt beloofd. De lezer zit hierdoor, weliswaar op een prettige manier, in de wachtkamer van dit leed. Als de diesel eenmaal warm gelopen is dan is deze ook goed op dreef. Waar we anderen misschien zouden veroordelen om zinloos geweld, drank- en drugsmisbruik en hoerenloperij, zorgt de schrijver ervoor dat we er bij Arthur Poolman bijna sympathie voor op kunnen brengen. Hoe vast Arthur in zijn eigen kop zit wordt pijnlijk duidelijk in het schrijnende, maar tevens voor iedereen die wel eens in de knoop heeft gezeten ook herkenbare, malen der gedachten in hoofdstuk 28. “De hemel is zwart vandaag’ is een humoristisch geschreven boek waarbij het vakmanschap van de schrijver op iedere bladzijde leesbaar is. Een knap boek.

De alcoholische aard van de hoofdpersoon en de aantrekkingskracht van de zelfkant van de maatschappij zorgen voor nogal wat aanpassingsproblemen op Curacao, wanneer hij daar als docent Nederlands gaat werken. Interessant thema. Als dan ook nog zijn vader in Nederland ernstig ziek wordt, gaat het mis. Vlot geschreven met rauwe humor. Aan het eind wordt duidelijk wat die vogels op de kaft doen. Een aanrader.

De hemel is zwart vandaag is een inspirerend boek dat je laat nadenken over de ontworteling en eenzaamheid die mensen kunnen voelen. Het boek sleept je mee naar de smeulende omgeving van Curaçao. Arthur, die met plezier zijn baan in Nederland heeft achtergelaten, komt erachter dat deze nieuwe omgeving voor meer problemen zorgt dan hij ooit heeft kunnen denken. Hij vereenzelvigd zich met de hoofdpersoon van zijn favoriete boek en komt erachter dat zijn leven steeds meer van de gemeenschap af komt te staan. Dit boek is een sterke vertolking van de vervreemding die een mens kan ondervinden als hij zijn wortels probeert te ontvluchten. Ralf Mohren brengt de desillusie en de angst dicht bij de lezer, waardoor het voelt alsof je zelf je grip op de maatschappij bent kwijtgeraakt. Ondanks dat het enigszins storend is dat je weinig grip krijgt op personages die toch dicht bij de hoofdpersoon staan, kan dit er wel voor zorgen dat de boodschap van het boek wordt ondervonden door de lezer zelf. Soms voelt het wel alsof Arthur weinig ontwikkeling doormaakt, maar de flashbacks in het boek en de zorgen die Arthur voelt voor zijn vader zorgen ervoor dat je toch een compleet personage leert kennen. Het boek is zeker een aanrader en je blijft erin doorlezen, ondanks dat het lezen soms ook wel pijn doet.

Hoewel ik er even in moest komen, wilde ik vanaf het begin toch weten hoe het afloopt met Arthur Poolman, de hoofdpersoon. Op één of andere manier herken je dingen in hem en realiseer je je dat het leven niet altijd maakbaar is; dat we allemaal erg kwetsbaar zijn en beïnvloed kunnen worden door de dingen die om ons heen gebeuren. Arthur is een man waar ik soms medelijden mee had, maar meestal overheerste het gevoel van ‘man, toon nou eens ruggengraat en doe er iets aan’. Het boek liet mij achter met het gevoel, dat, hoewel je niet alles in de hand hebt en er dingen in je leven gebeuren waar je geen invloed op hebt, het toch ook erg belangrijk is hoe je er zelf in staat, je moet er zelf iets van maken. De hoofdstukken zijn kort, wat ik prettig lezen vind. In het begin moest ik wennen aan de volgorde van vertellen; het is niet chronologisch en af en toe is dat even zoeken. Maar daar wen je snel aan. Het taalgebruik is schitterend! Mooie zinnen, waarvan de betekenis soms pas tot je doordringt als je ze 2x hebt gelezen, maar dan zijn het ook pareltjes! Mijn favorieten: ‘… ik moest een begin hebben, want als ik een begin had, zou er vast ook een einde komen’. En: ‘Elke val eindigt op de grond en dan sta je hoe dan ook op’. Mooi! Zoek je een luchtig, feel-good boek zou ik voor een ander boek gaan. Maar als je een boek zoekt dat stemt tot nadenken en ook nog eens humoristisch en met mooi gevormde zinnen geschreven is, is dit een aanrader.

In de hemel is zwart vandaag word je meegenomen in het leven van Arthur. Hij zoekt zijn geluk op Curaçao waar hij leraar wordt. In zijn vrije tijd wordt hij mee op sleeptouw genomen door Ralph en komt zo regelmatig in het nachtleven van Curaçao terecht. Inmiddels hoort Arthur dat het niet goed gaat met zijn vader. Dan slaat de twijfel bij hem toe.. Ralf Mohren schrijft zo gedetailleerd dat je even in een andere wereld bent. Een mooi en meeslepend verhaal waarin vreugde en verdriet soms dicht bij elkaar liggen.