De heilige Rita

Luisterboek

betekent artikel het boek??? De heilige Rita dus??? Ik heb het in een ruk uitgelezen, en dat zegt wel wat . En vond het meeslepend en prachtig taalgebruik en eigenlijk ook een tijdsbeeld, het zou ook 50 jaar eerder kunnen spelen, maar door de smartphones en de Muur en de kerncentrale en dergelijke merk je in welke tijd het speelt. mooi beschreven zonder te allerlei meningen en oordelen . Echt prachtig.

Tommy Wieringa is een van de grote hedendaagse Nederlandse romanschrijvers. Hij werd écht bekend in 2005 met zijn fraaie boek met de vreemde titel “Joe Speedboot”. Zijn bibliografie kent thans vijftien werken. Wieringa is van vele markten thuis. Dat bewees hij onder meer met zijn korte verhaal voor het Boekenweekgeschenk 2014 getiteld “Een mooie jonge vrouw”. Zijn die geschenkboekjes niet zelden niemendalletjes, in dit geval stond het verhaal als een huis. In 2017 verscheen eerst de enigszins abrupt eindigende novelle “De dood van Murat Idrissi” en dan nu de roman met de titel “De heilige Rita”. Daarin ontvouwt zich de geschiedenis van Paul Krüzen die in het fictieve Mariënveen in Twente woont. Het verhaal begint met het wel en wee van zijn vader Aloïs en moeder Alice Klein Haarhuis. Op hun huwelijksreis waren zij voor het eerst uit de streek, en vader kreeg prompt heimwee. Het gezin Krüzen woont in een oude Saksische boerderij aan de Muldershoek. In Pauls jonge jaren stort een vliegtuigje met een vluchteling uit Rusland in de tijd van Brezjnev neer in het maisveld bij de boerderij. Piloot Anton Rubin overleeft de crash wonderwel en blijft in Mariënveen. Daar raakt Paul later bevriend met onder meer de eenzame winkelier Hedwiges Geerdink. Enkele Chinezen hebben een dikke vinger in de pap van de plaatselijke horeca. Een plaatsgenoot exploiteert onder de naam “Club Pacha” een bordeel net over de grens. Een van de daar werkende vrouwen is Rita. Zij speelt in het verhaal maar een kleine rol en is bepaaldelijk geen heilige. De heilige Rita is een schutspatroon. Naar haar is het boek genoemd. De tamelijk solitaire Paul lijkt in een oud-klasgenote eindelijk de ware liefde te ontmoeten maar houdt afstand. Dan volgen de dramatische gebeurtenissen elkaar op en staat Paul voortdurend op scherp. De enigszins merkwaardige maar zeker passende slotscène van het boek is van een onvergankelijke schoonheid: “Kiezels knarsten onder zijn laarzen terwijl hij langzaam om zijn as draaide. Iwan? Kamperfoelie, de alarmroep van een tureluur ver weg.” “De heilige Rita” is een roman met diverse autobiografische elementen. Naar verluidt zijn Mariënveen en diverse gebouwen aldaar gemodelleerd naar het plaatsje Geesteren waar de schrijver opgroeide. Tommy Wieringa heeft een mooie schrijfstijl. Met eenvoudige, krachtige zinnen schetst hij in hoog tempo mooie beelden. Af en toe gebruikt hij een minder bekend woord dat naadloos past bij de beschreven regio-gebonden taferelen. Het verhaal is van begin tot eind boeiend, ook al speelt het zich af in een beperkte en kleine omgeving. Af en toe is de bekrompenheid bijna beklemmend. De keuze van de titel is lichtelijk opmerkelijk, omdat beide Rita’s een ondergeschikte rol (lijken te) spelen in het verhaal. Het nieuwe boek van Wieringa is zeer goed en krijgt daarom vier heldere sterren.

Hoe doet-ie dat toch? Ik lees wat er staat en begeef me niet op het pad van het interpreteren, symbolen ontdekken, metaforen etc. En ik heb me weer prima vermaakt met dit boek, net als met de andere boeken van deze schrijver. Hij zet een wereld voor me neer en beschrijft die zo levensecht, alsof ik er zo in kan stappen. Ook met on- of halfuitgesproken zaken, onafgewerkte gebeurtenissen, zoals dat in het echte leven ook gaat. En toch is het boeiend (ik zou niet graag iemands "echte leven" nalezen, saaaaai!), hoe doet-ie dat toch? Wel een raadselachtig einde, geloof ik. Misschien dringt later meer tot me door wat er aan de hand is/was. En wat een fijn taalgebruik, echt smullen.

een prima Tommy Wieringa in alle opzichten. maar ik voel me bekocht want het boek houdt op wanneer ik de grote ontknoping verwacht. ik wist niet dat ik deel een van een reeks heb gekocht, erg jammer.

Vreselijk geneuzel over een plattelands gemeente.

Enige tijd geleden leidde Tommy Wieringa de tv-kijker langs verschillende paden in de oostelijke grensstreek. Hieraan moet ik terugdenken als ik het boek “De heilige Rita” begin te lezen. De impressies van toen worden steeds duidelijker sfeertekeningen met doorleefde gewoontes en tradities van mensen van vlees en bloed. Hij laat met de nodige perspectiefwisselingen en metaforen, zijn hoofdpersonen zwoegen en lijden, sappelen en zich bezatten tegen het decor van een nog ongeschonden landschap in de ‘krimpregio’ rond Mariënveen. Voor de mannelijke dorpelingen is het vertier net over de grens te vinden. Paul vindt daar Rita, zijn eigen “patrones van de hopeloze gevallen”. In vlotte schrijfstijl met beeldende zinnen, beschrijft Tommy Wieringa een uithoek van ons land waar het leven nog eenvoudig is. Paul Kruzen, zijn vader en zijn ‘vriend / lotgenoot’ Hedwiges, leven daar hun vertrouwde leventje. In deze grensstreek, in de buurt van Kloosterzande, groeit Paul op als een wat onbeduidende, schuchtere jongen van weinig woorden. Hij mist zijn moeder, die er ooit met een neergestorte Russische piloot vandoor is gegaan, handelt vanuit huis in oorlogsparafernalia en verzorgt als vijftiger zijn inmiddels ouder wordende vader. Paul heeft te weinig ambitie om grote veranderingen in gang te zetten, maar ziet wel hoe door de komst van mensen uit het buitenland de streek verandert. Op den duur bezorgt dit hem, na enkele voorvallen, een unheimisch gevoel. Naast dat hij thuis zijn natje en droogje heeft, blijft hij ook steeds in dezelfde kroeg dezelfde mensen opzoeken. Bij Rita, bevredigt hij zijn seksuele behoeften.. De oude Saksische boerderij waar hij en zijn voorouders geboren zijn, is z’n thuis dat hij slechts één maal per jaar voor korte tijd verlaat en dan nog alleen voor een vakantie met Hedwiges naar Thailand om zich dáár te laten verwennen. Van Hedwiges krijgt hij daar een scapulier van de H. Rita en koopt er later zelf ook nog een voor Rita, die hem zo vertrouwd is en waar hij zijn hart kan luchten. Het aardige van dit boek vol symboliek is, dat door de sterke karaktertekeningen van de –eenzelvige- personages het een heel levendig boek over een saaie uithoek is geworden. Een streek waar de achterblijvers hen die wegtrekken als verraders en lafaards beschouwen, om zelf niet als ‘losers’ gekwalificeerd te worden. En dat terwijl zij het zelf toch lastig genoeg vinden om zich daar te handhaven. Zo lastig, dat het met Paul en Hedwiges in ieder geval niet zo best afloopt….