Alle artikelen van Public Enemy

"Belangrijkste hardcore rapgroep, geformeerd rond leider
Chuck D (Carlton Ridenhour). Deze studeert in '84 voor grafisch ontwerper te Long Island en zorgt
daarnaast voor de verspreiding van hiphop via het college-radio-station Wbau. De rap wordt er niet
zomaar gedraaid maar ook aan de luisteraars uitgelegd en verklaard. Bij dit station komen Flavor
Flav (William Drayton), Terminator X (Norman Rogers) en Prof. Griff samen. Bij gebrek aan goede
platen nemen Chuck D en Hank Shocklee een demo op die in '85 opvallend goed aanslaat; Public
Enemy no.1. Shocklee, een studievriend van Chuck D, is de Dj achter het radiostation Spectrum
Soundsystem, dat steeds populairder wordt en samen met de groep feesten organiseert. Om de
zaak onder controle te houden schakelen ze hun eigen ordedienst in: de Security Of The 1st World.
Veel van deze jongens zijn leden van The Fruit Of Islam, de jeugdafdeling van de Amerikaanse
Moslims, een politiek/radicale zwarte organisatie. In '87 contracteert Rick Rubin de groep. Direct
bij het verschijnen van Yo! Bum Rush The Show geldt Public Enemy als de meest toonaangevende
rap-crew. Het album is een van de eerste rap-platen met een tekstvel en uit hun hele presentatie
spreekt luid en duidelijk hun standpunt: pro-zwart, politiek en radicaal, met veel respect voor de
ideeën van Malcolm X. Dit klinkt ook door in hun muziek die zich kenmerkt door hardheid,
heftigheid en het gebruik van noise (tegentonen). It Takes A Nation Of Millions To Hold Us Back
bevestigt Public Enemy's positie als meest gerespecteerde rap-formatie en als voorbeeld voor de
b-boy's. Het album wordt unaniem erkend als een van de beste hiphop-platen aller tijden. Public
Enemy's optreden in een kolkende Jaap Edenhal leidt tot hectische taferelen en is het concert van
het jaar. Hank Shocklee ontwikkelt zich intussen als een van de topproducers binnen de hiphop (7
A3, Slick Rick). Public Enemy levert een bijdrage aan de single Self Destruction (ten bate van een
anti-geweldsorganisatie) en levert in de vorm van het monumentale Fight The Power een verse
track voor de Spike Lee-film Do The Right Thing. Eind '89 is de groep het middelpunt van een
controverse: de Minister of Information Prof. Griff zou in een interview met de Washington Post
antisemitische uitspraken gedaan hebben. Zionistische organisaties bedreigen de bandleden en
hun platenmaatschappij en doen zelfs een poging hen te elimineren. Het voortbestaan van de
groep is onzeker totdat Griff besluit te vertrekken om in Miami met zijn eigen groep The Last
Asiatic Disciples verder te gaan. Voor haar vertrek brengt Public Enemy nog Fear Of A Black Planet
uit, waarvan de eerste single Welcome To The Terrordome ook het nodige stof doet opwaaien.
Sommigen menen dat Chuck D met de regels 'Apology for whoever pleases, but still they got me
like Jesus' de gemaakte verontschuldigingen aan de joodse gemeenschap terugtrekt. Na een
succesvolle wereldtournee besluit de groep voorlopig niet meer op te treden en leggen de leden
zich toe op hun solocarrières. Flavor Flav, Terminator X en het nieuwe (en enige vrouwelijke) lid
van de groep, Sister Souljah, werken aan solo-albums. Chuck D begint zijn eigen platenlabel (Pro
Division), evenals producers Hank en Keith Shocklee (S.O.U.L.). De crew handhaaft zich moeiteloos
in de frontlinies met Apocalypse 91...The Enemy Strikes Black, dat is gemaakt zonder het
vertrouwde produktie-team. Het meest baanbrekende op deze geluidsdrager is het duet met
Anthrax, Bring The Noise. Public Enemy en Anthrax ondernemen bovendien een zeer geslaagde
gezamenlijke tournee, waarbij het lukt de blanke metal-kids zonder noemenswaardige problemen
te laten samenkomen met de zwarte hiphop-fans. Daarna blijft het lange tijd stil rond de groep.
Waarschijnlijk bij gebrek aan inspiratie brengt Public Enemy ""Greatest Misses"" uit, een verzameling
van remixen van oude hits aangevuld met een handvol nieuwe nummers. Public Enemy's hofnar
Favor Flav brengt de groep in diskrediet door in een jaloerse bui op zijn buurman te schieten en
door zijn openlijke bekentenis aan cocaïne verslaafd te zijn. Hij kickt weliswaar snel af, maar met
Muse Sick N Hour Mess Age is het imago niet meteen weer opgepoetst. Door de collage-achtige
opbouw is de plaat een stuurloos en langdradig product met slechts enkele hoogtepunten, zoals
de funky hitsingle Give It Up. Het album wordt door de Amerikaanse media de grond ingeboord.
Najaar '94 geeft Public Enemy een monotoon en weinig opzienbarend concert in de Amsterdamse
Sporthallen Zuid. In de zomer van '95 kondigt de groep tijdens het Phoenix-festival aan te stoppen
met live-optredens. Chuck D richt het rap-label Slam Jamz Recordings op en komt met het zwakke
solo-album Autobiography Of Mista Chuck. In '98 verzorgen Chuck D, Flavor Flav, Terminator X en
de teruggekeerde Professor Griff de complete soundtrack voor de Spike Lee-film He Got Game.
De groep vertrekt niet lang daarna met ruzie bij platenmaatschappij Def Jam en zegt voortaan
enkel nog platen uit te brengen via internet. There'S A Poison Goin' On wordt echter ook via de
reguliere weg verspreid. Het album biedt weinig nieuwe gezichtspunten. Chuck D steunt
internetdienst Napster in de geruchtmakende rechtszaak om het gratis uitwisselen van
muziekbestanden. Ook pleit hij bij het Amerikaanse congres voor het kosteloos downloaden van
muziek via internet. De P.E.-voorman werkt daarnaast mee aan 175 Progress Street, het album van
de ter dood veroordeelde Mumia Abu-Jamal. In '01 begint de uitgesproken rapper het online-
platenlabel SlamJamz. Adspirant-producers krijgen de kans mee te werken aan Public Enemy's
nieuwe album. De groep zet de beoogde vocalen a capella op het net, waarop fans deze kunnen
downloaden, van muziek voorzien en terugsturen. In '02 resulteert dit in het middelmatige
Revolverlution waarin Chuck D nog steeds laat zien goede intelligente teksten te kunnen schrijven
maar tegelijkertijd geen jeugdige overmoed meer bezit om er serieus mee aan de slag te gaan.
Misschien is het de ontstane luxe gecombineerd met de ouderdom. Public Enemy is niet meer de
Public Enemy van vroeger, dat bewijzen ook de verkoopresultaten van de plaat. Vooral Flavor Flav
baart in de jaren erna opzien door in verschillende reality shows op te duiken. Waarvan zijn VH1-
optreden in The Surreal Life nog het meest in het oog springt. Daar is vooral een gebroken man te
zien die het moelijk heeft met zijn drugsverleden en weinig aandacht besteedt aan zijn kinderen
en aan zijn ex-vrouw. In '05 verschijnt dan eindelijk weer eens een muzikaal project. Rebirth Of A
Nation wordt samen gemaakt met Paris, nog een oude ondergrondse politieke rapheld. Met onder
andere Sister Souljah, Dead Prez en Professor Griff bindt Pe weer de strijd aan tegen de corruptie
en oneerlijkheid in Amerika.

Bron: OOR Popencyclopedie"