Alle artikelen van Oumou Sangare

Geë ngageerde Malinese diva met engelenstem, één van
de meest populaire en invloedrijke muzikanten van West-Afrika. De Madonna van Mali werd in '68
geboren in hoofdstad Bamako, maar stamt uit een familie van Wassoulou, een uitgestrekte,
bosrijke streek ten zuiden van Bamako. Vanaf zesjarige leeftijd zingt ze in het National Ensemble
De Mali en speelt later in de percussiegroep Djioliba. De zangeres Sangaré wordt in '88 ontdekt
door de West-Afrikaanse top-producer en platenlabel-eigenaar Ibrahim Sylla. Kort daarna reist ze
naar Abidjan (Ivoorkust) om haar debuut Moussolou/Women op te nemen. De cassette is een
instant succes in heel West-Afrika en is met meer dan 250.000 verkochte exemplaren het best
verkochte Afrikaanse album van '89. De muziek van Sangaré is diep verankerd in de traditionele,
pentatonische muziek van de Wassoulonke en wordt gespeeld met een keur aan roots-
instrumenten, waaronder djembé, viool, (fula-)fluit en de vijfsnarige jachtharp voor de jeugd, de
kamalengoni. De elektrische begeleiding op bas en gitaar is vaak minimaal. Haar controversië le
teksten, waarin ze protesteert tegen de dominantie van de man, polygamie en gedwongen
huwelijken, roepen in haar thuisland onder mannen de nodige weerstand. In eerste instantie
worden haar concerten dan ook vrijwel alleen door vrouwen bezocht, maar geleidelijk aan kan ook
de mannelijke bevolking haar waarderen. Dankzij het succes van Sangaré wint de vergeten, bijna
funky Wassoulou-sound enorm aan populariteit onder de progressieve jongeren van West-Afrika,
die de stijl aangrijpen om zich af te zetten tegen de strenge conventies van het Mandingo-rijk. In
'91 introduceert Ali Farka Touré haar bij World Circuit Records en volgt de release van
Moussolou/Women in Europa. Het succes van Sangaré opent de weg voor veel jonge Wassoulou-
zangeressen waaronder Dieneba Diakité en Sali Sidibe, die te horen zijn op Women Of Mali: The
Wassoulou Sound Vol. 1, Women Of Mali: The Wassoulou Sound Vol. 2 en From Timbuktu To Gao.
Haar tweede plaat Ko Sira verschilt qua opzet weinig van haar debuut en is wederom succesvol in
haar thuisland, zij het in mindere mate. Maar met het album vestigt ze definitief haar naam in het
westen. In '95 maakt Sangaré een aantal succesvolle tournees door Nederland, Amerika en
Frankrijk. Op het voor een westers publiek toegankelijk gemaakte, maar subtiele Worotan is een
breder en harder instrumentarium te horen, waaronder een funky blazerssectie onder leiding van
tenor-saxofonist PeeWee Ellis, oud-trompettist bij James Brown en Van Morrison.

Bron:
OOR Popencyclopedie