Alle artikelen van Grace Jones

Ex-topmodel Grace Jones groeit in de vroege jaren tachtig
uit tot een van de belangrijkste vertegenwoordigsters van elegante, exhibitionistische en
decadente, maar verantwoorde dansmuziek welke men in mondaine discotheken pleegt te
draaien. Ze wordt op Jamaica geboren als dochter van een dominee en verhuist op haar twaalfde
met haar ouders naar Syracuse, New York. Haar grootste hobby is het paraderen in extravagante
kleding en wat in de sterren geschreven stond gebeurt ook: Grace wordt fotomodel. Als ze begin
twintig is verhuist ze naar Parijs, waar ze zich met Jerry Hall (de latere vriendin van Bryan Ferry en
daarna Mick Jagger) in de kijker van gerenommeerde fotografen weet te spelen door topless in
disco's te verschijnen en overal stennis te schoppen. Tijdens een feestje in een restaurant danst
ze op de tonen van Dirty 01' Man van The Three Degrees op tafel en wordt ontdekt door een
platenproducer. Ze maakt drie singles: I Need A Man, Sorry en That's The Trouble, die het in
Frankrijk redelijk doen. Internationaal begint haar carrière pas met Portfolio, waarop de
bovengenoemde nummers in een nieuwe produktie van Tom Moulton staan, evenals de single La
Vie En Rose, een oud Edith Piaf-succes. Na dit debuut staat ze in het middelpunt van de
belangstelling in de Newyorkse discoscene. Haar show is nogal spectaculair: ze treedt op met een
gekooide poema en rost bijna geheel ontklede mannen af met een zweep. Portfolio, Fame en
Muse, die zijn gestoken in hoezen van Interview-artdirector Richard Bernstein, zijn oppervlakkig
en niet echt de moeite waard. Met Warm Leatherette zet een stijlverandering naar een artistiek
meer verantwoord product in. Haar elpees worden vanaf dat moment geproduceerd door Island-
opperhoofd Chris Blackwell en Alex Sadkin en de belangrijke styling komt in handen van
topfotograaf Jean-Paul Goude, die ook verantwoordelijk is voor haar opvallende blokkapsel. Op
Warm Leatherette, Nightclubbing en Living My Life wordt ze begeleid door de top-ritmesectie van
de reggae, Sly Dunbar en Robbie Shakespeare. Op Nightclubbing staan eveneens de singles
Demolition Man, een Police-cover, en I've Seen That Face Before (Libertango), een bewerkte
Astor Piazzolla-compositie die een wereldhit wordt. Gelijk met de videoregistratie van haar koele
en strakvormgegeven One Man Show verschijnt Living My Life, waarop een belangrijk
compositorisch aandeel wordt geleverd door sessiegitarist Barry Reynolds. Afgezien van de grotere
nadruk op zelfgeschreven materiaal borduurt de plaat te veel voort op de formule van Warm
Leatherette en Nightclubbing om grote verrassingen te bieden. Medio '83 verklaart Grace Jones
zich te willen concentreren op een filmcarrière. Naast Arnold Schwarzenegger verschijnt ze in
Conan The Destroyer, gevolgd door een rol in de James Bond-film A View To A Kill. In '85 vervolgt
ze haar platenloopbaan op het Newyorkse Manhattan-label met het door Trevor Horn
geproduceerde Slave To The Rhythm. Voor het matige Inside Story wordt Nile Rodgers ingehuurd,
die niet kan voorkomen dat Grace Jones, afgezien van de single I'm Not Perfect (But I'm Perfect
For You), voornamelijk opvalt door haar prominente aanwezigheid in reclamecampagnes voor
Honda en Citroën. Ze vervult gastrollen op de single Election Day van Arcadia en in de spaghetti-
western Straight To Hell van Alex Cox. In augustus '87 geeft ze voor de afgeroomde jet-set een
'Private Party' in de Amsterdamse Roxy. In tegenstelling tot het fraaie artistieke spektakel dat
'Amazing Grace' zes jaar eerder in Carré laat zien, verlaagt ze zich nu tot een intiem feestje van
het meest dubieuze allooi. Tweehonderd slachtoffers zijn er getuige van hoe het zwartgesluierde
fenomeen vanuit een ronddraaiende stoel vijf liedjes zingt. Na dit voorlopig laatste muzikale
levensteken volgen in de jaren erna de incidenten rondom haar persoon elkaar in ijltempo op. Zo
wordt Grace in Kingston, Jamaica wegens wangedrag uit een vliegtuig gezet en geeft ze haar
minnaar, de reggae-muzikant Christopher Stanley, als vermist op. Door American Express wordt ze
voor het gerecht gesleept vanwege het niet betalen van een uitstaande rekening van zo'n 280 000
gulden. In april '89 belandt ze in een Jamaicaanse gevangenis als de politie bij een inval in haar
vakantieverblijf een hoeveelheid cocaïne vindt. In de cel doet ze vervolgens de inspiratie voor
Bulletproof Heart op.

Bron: OOR Popencyclopedie