Alle artikelen van Earth, Wind & Fire

De uit Chicago afkomstige ritmische coöperatie Earth,
Wind & Fire is het geesteskind van de te Memphis geboren Maurice White. Deze
dokterszoon begint zijn muzikale carrière in het plaatselijke kerkkoor, leert op twaalfjarige leeftijd
drummen en speelt vervolgens in talloze school- en bluesbandjes, waaronder die van Bobby
'Blue' Bland. Na in Chicago het conservatorium doorlopen te hebben vindt hij in de vroege jaren
zestig emplooi als studiodrummer bij Chess Records. Van '67 tot '69 speelt White bij het Ramsey
Lewis Trio en met zijn broer Verdine formeert hij aansluitend de eerste versie van Earth, Wind
& Fire, waarmee hij de nogal jazzy albums Earth Wind & Fire en The Need Of
Love opneemt en een kleine hit heeft in de vorm van het nummer Love Is Life. Kort na The Need
Of Love valt de groep echter uiteen, waarna de gebroeders White een nieuwe Ew&F
samenstellen met zangeres Jessica Cleaves, gitarist Roland Bautista, toetsenist Larry Dunn,
rietblazer Roland Laws en zanger Philip Bailey, wiens hoge falsetstem een van de hoekstenen van
het EW&F-geluid wordt. In deze bezetting en met de door Joe Wissert geproduceerde
Last Days And Time breekt Ew&F naar het grote publiek door. Het spiritueel getinte
muzikale concept, dat zich onderscheidt door een grote verscheidenheid aan stijlen en de slimme
manier waarop free jazz-elementen in ingewikkelde elektrische ritmes geïntegreerd worden,
kristalliseert zich op door Maurice White en de in '76 overleden Charles Stepney geproduceerde
latere elpees verder uit. Als gevolg daarvan en met hits als That's The Way Of The World en Shining
Star groeit Ew&F binnen relatief korte tijd uit tot een van de populairste soulformaties
van de Verenigde Staten, een status die mede steunt op een van de spectaculairste en duurste
live-shows uit de business. Met de filmsoundtrack That'S The Way Of The World scoort
Ew&F de eerste in een lange reeks gouden en platina albums; tegelijkertijd begint
Maurice White met het produceren van artiesten als The Emotions en Deniece Williams. Hij is
hiermee erg succesvol, in tegenstelling tot Verdine, die EW&F-epigonen The Pockets
onder zijn hoede neemt. In '78 wordt voor het eerst ook een Europese millionseller gescoord met
de hit Fantasy, afkomstig van het fantastische All'N'All, een elpee die als gevolg daarvan ook in
Nederland met goud wordt bekroond. Na dit continentale succes waagt de formatie begin '79 met
een gekortwiekte bühne-show de oversteek naar de Oude Wereld en verzorgt in de Rotterdamse
Ahoy' twee werkelijk sensationele optredens die de aanwezigen zich nog heel lang zullen heugen.
Vóór het verschijnen van de stabiliserende I Am vindt Ew&F ook in Nederland
aansluiting bij de discomarkt door middel van de hitsingle Boogie Wonderland, waarin de formatie
wordt bijgestaan door The Emotions. Het vooral qua verkoop tegenvallende dubbelalbum Faces en
ook Raise! en Powerlight maken echter duidelijk dat het muzikale concept zo langzamerhand wel
toe is aan vernieuwing. En dat daaronder meer verstaan wordt dan wat vage flirts met elektrofunk
bewijst vervolgens het naar EW&F-maatstaven gigantisch floppende Electric Universe,
een mislukking die schril afsteekt bij de succesvol verlopende solocarrière die Philip Bailey
terzelfdertijd naast de groep ontplooit. Diens single Easy Lover, een duet met Phil Collins, die ook
de bijbehorende elpee The Very Best Of produceert, wordt in '85 een wereldhit. Daarnaast
bedient Bailey ook zijn christelijke achterban met niet onaardig gospelwerk, The Wonders Of His
Love, Triumph en Family Affair. Maurice White's solistische poging Maurice White verloopt minder
voorspoedig. In '87 slaan White, White en Bailey, geholpen door bekende sessiemuziekanten, met
Touch The World de handen weer ineen. Hoewel het niveau van zelfparodie ternauwernood
wordt ontstegen scoort de plaat behoorlijk en wordt de groep opnieuw geformeerd voor een
nieuwe wereldtournee. Ondanks haar imago van verbrokkeld instituut blijkt de populariteit van
Ew&F getuige de volle zalen nog niet getaand. Op Heritage horen we onder andere
bijdragen van Mc Hammer, Sly Stone en The Boys. Heritage en Millennium zijn modale platen. Ook
de twee door Prince geproduceerde nummers op Millennium halen niet het niveau van de grote
hits.

Bron: OOR Popencyclopedie