Alle artikelen van Bintangs

De Bintangs uit Beverwijk kunnen worden beschouwd als
de meest ondergewaardeerde groep van Nederland. In mei '61 opgericht rond de broers Frank en
Arti Kraayeveld (beiden ex-Rocket Dynes en Black Phantoms), maken zij hun eerste plaat in
oktober '65 voor het Op-art-label van Muziek Expres (You Can't Judge A Book By Lookin' At The
Cover). In de tweede helft van de jaren zestig bouwen ze dankzij hun krachtige en dampende
r&b een gedegen live-reputatie op. In '69 maken ze hun eerste elpee Blues On The
Ceiling en hebben ze ook hun eerste hit: Ridin' On The L & N, die in '70 gevolgd wordt
door Travelling In The Usa. Na talloze bezettingswijzigingen treden de broertjes Arti en Frank
Kraayeveld in '72 uit de groep en vormen Circus Kraayeveld. Een tijdlang lijkt het erop dat de groep
uit elkaar zal gaan, maar in '74 komt Frank terug, evenals drummer Harry Schierbeek. Arti
Kraayeveld richt in '74 de groep Carlsberg op, samen met saxofonist Rob Kruisman. In '75 verlaat
hij Carlsberg weer om een solocarrière te beginnen, waarop hij wederom met Kruisman de
Gigantjes opzet. In '75 nemen de Bintangs Genuine Bull op in de Rockfield Studio in Wales onder
de bezielende leiding van Link Wray-producer Steve Verroca. Na een teleurstellend
verkoopresultaat van deze uitstekende elpee krijgt de groep last met haar platenmaatschappij. In
'77 wordt onder produktionele leiding van Sean Tyla in de Rockfield Studio een langspeelplaat met
materiaal van derden opgenomen voor het kleine Amsterdamse Dynamite-label. Wegens
financiële moeilijkheden wordt de release opgeschort en de plaat zal uiteindelijk in '78 bij
Phonogram verschijnen, Bintangs bevat een aantal covers van de Rockfield-sessies, alsmede live-
opnamen van een jubileumconcert op 13 mei '77 in de IJmuidense Pen. In diezelfde periode
brengt Arti Kraayeveld zijn eerste soloplaat uit, Ram Man, een flodderig geproduceerd, maar
goudeerlijk rockalbum, dat twee jaar later wordt gevolgd door het teleurstellende Shoot. Met
beperkte middelen nemen de Bintangs in hun repetitieruimte Night-Fighter op, die enigszins
tegenvalt door een onevenwichtige materiaalkeuze. Ontevreden over het in '75 uitgebrachte
Genuine Bull wordt in '83 een opnieuw ingezongen en gemixte versie daarvan uitgebracht,
Rockfield Beauties, die een hartverwarmende jaren zestig-sfeer blijkt uit te ademen. Hoewel de
groep er niet altijd in geslaagd is haar indrukwekkende live-prestaties op vinyl waar te maken,
komt ze op Live Time, een concertregistratie waarop de groep inmiddels is uitgebreid met
toetsenist Jan-Paul van der Mey, dicht in de buurt. In de laatste fase van haar 24-jarige carrière
treedt de groep in een compleet nieuwe bezetting op, waarin centrale man Frank Kraayeveld op
gitaar overschakelt. Op 9 maart '85 geven de Bintangs hun afscheidsconcert in Paradiso. De
opnamen hiervan zijn terug te vinden op een in oktober '85 verschenen dubbelelpee. Tot slot is er
nog de epee Alive And Kickin' (met vier live-nummers opgenomen in juni '79) en de mini-elpee
Bintangs Rhythm & Blues. Neerlands langstlopende rhythm & blueslegende
heeft dan in totaal 26 singles en dertien langspeelplaten (inclusief compilaties) gemaakt en 41
bezettingen gekend. Ook dan bevestigen ze nogmaals dat hun meest geprofileerde opstelling de
hiervóór genoemde uit '74 is geweest. In '88 duiken Gus Pleines en Jack van Schie weer op in de
groep 14All. Inmiddels ('90) blijkt de onverwoestbare Frank Kraayeveld wederom een nieuwe
Bintangs-aflevering op poten te hebben gezet, waarin naast 14All-leden Pleines en Van Schie
spelen: Jan Wijte (gitaar, dwarsfluit), die van '66 tot '72 ook al deel uitmaakt van de Bintangs en
Cees Brouwer (ex-Swingmen) (drums).

Bron: OOR Popencyclopedie