Zwaard van glas

Het bloed van Mare Berrens is rood, de kleur van het gewone volk. Maar Mare is een nieuwbloedige, rood bloed met de krachten van een zilverbloedige. Mare heeft de kracht om bliksem te beheersen en dat maakt haar tot een gewild en gevaarlijk wapen voor het koninklijk hof. Hoewel de koning publiekelijk haar krachten ontkent, ontdekt Mare iets bijzonders: ze is niet de enige nieuwbloedige en dat elke nieuwbloedige een eigen kracht heeft. Mare ontsnapt uit de handen van de verraderlijke prins Maven, en gaat op zoek naar andere Roden en Zilveren om samen te vechten tegen de overheersers. Het is een gevaarlijke tocht waarbij Mare het risico loopt om zelf net zo’n monster te worden als de mensen die zij veracht. Zal haar opstand slagen? Mijn leeservaring: Toen ik begon met lezen begreep ik niets van het boek, het voelde alsof ik ergens middenin het verhaal was gestapt en dat klopt ook wel, want deel 2, Zwaard van Glas gaat verder daar waar deel1: Rode Koningin is geëindigd. Ik had het eerste deel niet had gelezen en daardoor kwam ik niet in het verhaal, er was geen terugblik of verwijzing. Het is een dynamisch boek en omdat ik niet wist waar het over ging leek het van de hak op de tak te gaan. Voor mijn gevoel zat er geen logica in. De schrijfwijze is in de ik-vorm en komt wat statisch over doordat er, zeker in het begin, weinig dialoog is. Er zijn hier en daar wat onlogische en chaotische zinnen en ik vraag mij af of de schrijfster dit zo bedoeld heeft of dat dit komt door de vertaling. Bij hoofdstuk 12 begon ik echt in het verhaal te komen en vanaf hoofdstuk 14 ging het als een trein. Meer en meer besefte ik dat het echt een goed verhaal was. De personages die voorbij komen hadden wellicht wat dieper uitgewerkt kunnen worden, maar aan de andere kant zijn het er zoveel dat het waarschijnlijk niet mogelijk was dat te doen. Persoonlijk had ik het wel fijn gevonden. Het boek heeft me uiteindelijk toch gepakt en geboeid. Het einde smaakt naar meer. Alles bij elkaar genomen zeker een aanrader, mits men deel 1 heeft gelezen.

Na het lezen van het eerste deel: De Rode Koningin van Victoria Aveyard was ik helemaal fan en kon ik niet wachten tot deel 2 zou verschijnen. Zodra ik Zwaard van Glas in handen had, begon ik er ook gelijk in. Het begin van het boek is een beetje traag. Er wordt veel teruggeblikt op wat er zich in het eerste boek heeft afgespeeld. Op zich was dit in het begin niet erg, een geheugensteuntje is altijd fijn. Maar verder in het boek begon het wat veel te worden en ik had het idee dat de hoofdpersoon Mare, met rood bloed maar zilvere krachten, een beetje in het eerste boek was blijven hangen. Nu werd hier wel dieper op in gegaan maar halverwege het boek wilde ik zelf verder en mocht er wel eens echt iets gebeuren. Nou, doorlezen werpt zijn vruchten af moet ik zeggen! Halverwege had ik niet gedacht dat het boek nog zo spannend, tragisch en goed zou worden. Het overtrof mijn hele verdere verwachtingen van het boek en daar was ik blij mee. Nu kijk ik dus ook weer uit naar deel 3, want het ziet er naar uit dat de schrijfster nog een hoop dingen voor ons in petto heeft! Daarom beoordeel ik dit boek uiteindelijk toch met vier sterren.

Een spannend verhaal met veel actie en een vleugje liefde.

Alleen maar positief: goede kwaliteit, voordelige koop en duurzaam.

Goed boek & een meeslepend verhaal. Totaal ander wereld en verhaal. Het boek vond ik persoonlijk echt moeilijk weg te leggen, zo erg zat ik namelijk in het verhaal.

Goed boek