White Fang

Het leek me wel een leuk boek om eens een keer te lezen, dus toen ik toch aan het bestellen was heb ik deze ook maar meebesteld. Afgezien van de beschrijving, had ik op dat moment niet echt een idee wat ik van dit boek moest verwachten. Daar ik geen verwachtingen had, heb ik gewoon het boek opengedaan, en dan zien we wel of het wat was. Gelukkig was het een zeer aangename verrassing. In het begin van White Fang (wat het grootste deel van het boek in beslag neemt), werd er constant van onderwerp veranderd. Eerst ging het over een stel sledehonden, toen over een troep wolven, weer daarna over een jonkie daarvan. Dit las vrij irritant, en ik hoopte dan ook dat het niet zo constant zou blijven veranderen. Gelukkig zoomt het verhaal hierna in op White Fang zelf, en blijft daar ook bij voor de rest van het verhaal. Vanaf bladzijde 1 (dus ook met al die verhaallijn-wisselingen) heerst er constant spanning. Steeds weer zijn er nieuwe, onverwachte, maar niet onrealistische plotwendingen. Dit geld ook voor Call of the Wild. Er zitten een aantal best heftige passages in, maar ik heb er absoluut van genoten.