The Rolling Stones - Let It Bleed (CD) (50th Anniversary Edition | Deluxe Edition) De geremasterde versie van het album van The Rolling Stones

Let It Bleed is naar mijn mening de beste plaat van de Stones. De nadruk op country/roots music van Beggars Banquet (‘No Expectations’; ‘Dear Doctor’; ‘Prodigal Son’; ‘Factory Girl’) heeft plaatsgemaakt voor rauwe rock en blues, terwijl de stuurse en niets verhullende teksten zijn gebleven. Veel meer dan Beggars Banquet en Sticky Fingers SWINGT Let It Bleed, niet alleen door het strakke gitaarwerk, Jaggers performance, de drums van Charlie of de pittige teksten, maar ook vanwege instrumenten die rock en blues eigenlijk vreemd zijn, maar op Let It Bleed voor het succes van een nummer bepalend zijn, zoals de piano (waanzinnig op het titelnummer ‘Let It Bleed’), de mandoline (‘Love in Vain’, bespeeld door Ry Cooder, de man die aanvankelijk Brian Jones zou opvolgen), de saxofoon (‘Live with Me’, bespeeld door Bobby Keys, ook op de hit ‘Brown Sugar’ verantwoordelijk voor de saxofoonsolo), en natuurlijk het koor op het slotnummer ‘You Can’t always Get What You Want’. Let It Bleed heeft misschien wel het beste openingsnummer aller tijden: ‘Gimme Shelter’: de opbouw, de tekst, de solo halverwege en vooral Mary Claytons immense schreeuw daarna; ‘Love in Vain’ is een totaal ander nummer, maar niet minder mooi. In tegenstelling tot ‘Gimme Shelter’ gaat het lekker sloom op dit nummer; ‘Country Honk’ en ‘Live with Me’ zijn de enige nummers waarop de nieuwe gitarist, Mick Taylor, meedoet. Het eerste heeft veel weg van een bijzonder smakelijke parodie op hun hit ‘Honky Tonk Women’. Het tweede is naast de saxofoonsolo van Bobby Keys een beetje vrouwonvriendelijk (‘you’d look good pram pushing down the high street’), maar om het schokkend te noemen, gaat me toch veel en veel te ver; ‘Let It Bleed’ is net als ‘Love in Vain’ loom en hangerig. De tekst, Jaggers zang en de zelfzekere gitaarstoten in combinatie met het pianospel zijn op z’n minst prikkelend;) ‘Midnight Rambler’ laat dan weer de Stones van hun agressieve kant zien; op ‘You Got the Silver’ horen we Keith Richards zingen; ‘Monkey Man’ is lekker onbesuisd; ‘You Can’t always get..’ is eigenlijk de vreemde eend in de bijt, maar niettemin de geslaagde afsluiting van een topplaat, die swingt, prikkelt, ‘sloom’ met ‘strak’ afwisselt en sentimenten als pessimisme, agressie, stuursheid, lust, seks, wanhoop en grofheid bestrijkt. Omdat ik eerdere cd-versies niet bezit, kan ik niet klagen over de volgens sommigen verstoorde geluidskwaliteit. Niet dat ik erover wil zeuren, want de muziek op dit schijfje klinkt in mijn oren geweldig. Voor degenen die toe zijn aan hun eerste plaat van de Stones: kies voor ‘Let It Bleed’!

Fantastische LP

Het is een fantastisch album waarbij het eerste nummer Gimme Shelter al onmiddellijk een absolute uitschieter is. Om dan gevolgd te worden door de enige cover op de plaat dat zeker niet moet onder doen voor de rest: Love In Vain. Andere hoogtepunten zijn Let it Bleed, Midnight Rambler en de fenomenale afsluiter You can't always het what you want.

Een echte 'must have', met verschillende pareltjes aan nummers. De Stones zijn zoveel meer dan alleen hun hits. Mag niet ontbreken bij iedere muziekliefhebber. Dit album zou iedereen moeten hebben.

Wat moet je nog vertellen over de Stones. De begin periode waren ze op ze best. Blues and Rock, wat ook later terug kwam op de laatste album

Perfect geluid en een zeer goed album van The Rolling Stones. Een aantal mooie classic hits om van te genieten.