Requiem

Dit is een cd die ik nu bijna dagelijks beluister, geweldige muziek. Ik ga ook de andere cd bestellen.

Karl Jenkins is van huis uit een pop- en jazzmusicus, dus een requiem was waarschijnlijk voor hem een sprong in het diepe. Toch is hij er wonderwel in geslaagd. De cd begint met een wonderschoon Introïtus, gevolgd door heftige fragmenten met veel dreigend slagwerk in Dies irae en Rex tremendae majestatis. Maar het is alsof de componist de luisteraar heeft willen kalmeren door zo nu en dan eens een Japanse haiku in te lassen. Deze liefelijke haikus zijn prima in staat om de sfeer van hel en verdoemenis te neutraliseren. Het einde is ronduit meesterlijk met een gedragen, ontroerende en suggestieve uitvoering van het In Paradisum. Dit requiem, uitgevoerd door een omvangrijk koor en orkest, is beslist een van mijn favorieten.

Ik ben naar een concert geweest waar ik voor het eerst het Requiem van Jenkins hoorde. Dagenlang van in de war geweest, zó mooi vond ik het. Vervolgens de cd gekocht en wat blijkt dan: keer op keer ben ik weer net zo onder de indruk als die 1e keer! De 2e cd kocht ik voor mijn moeder en de 3e keer dezelfde bestelling voor mijn vriendin in het klooster die muziek heeft gestudeerd en de zusters zangles geeft. Ben zó benieuwd wat ze er van vind. Met name de gezongen Japanse Haiku's maken dat je je in een andere wereld waant. Deze cd staat in mijn top5.

Ik heb Karl Jenkins nog niet zo lang geleden ontdekt, maar ik vind de muziek die de man (in samenwerking met de muzikanten natuurlijk) echt geweldig. Het is rustgevend en ik draai deze CD dan ook altijd op de achtergrond als bezig ben met studeren.

na het beluisteren van enkele stukken uit the armed men heb ik meteen het requiem meebesteld. Prachtig zonder uitzondering 2 mooie cd's.

Ik vind dit echt drie keer niks! Naast wel een paar fraaie melodieën veel voorspelbare muzikale wendingen, volstrekt geen eenheid van stijl en goedkope effecten. Zet dit eens naast Berlioz, Verdi of zelfs Steve Dobrogosz en er blijft toch helemaal niets van over! The Armed Man van Jenkins is aanzienlijk beter geslaagd.