Never Let Me Go

Geweldig mooi, en verreweg een van de beste boeken die ik het afgelopen jaar gelezen heb. Het boek is niet overdreven dramatisch, maar toch raakte het me heel erg (vooral het einde). Een aanrader voor iedereen! Ook leuk is het feit dat het in heel simpel Engels geschreven is. Ik lees normaal gesproken niet heel snel een andere taal, maar dit boek heeft zo'n makkelijk taalgebruik dat het zo wegleest.

In het begin vond ik het een raar boek omdat je de hoofdpersoon zich zelf introduceert. In het begin moest ik echter wel doorzetten maar hoe dieper ik in het verhaal kwam hoe mooier het werd. De verhaallijn in echter zo mooi en origineel dat ik beetje ben getraumatiseerd. Dit komt vooral doordat elke woord een betekenis heeft in dit verhaal. Het einde had me wel flink te pakken gehad. Ik had in het begin niet door wat er aan de hand wasten er werd uitgelegd wat er met hun zou gebeuren, werd ik wel een beetje verdrietig. Ik vond het een dergelijk meeslepend verhaal dat ik het nooit meer zou kunnen vergeten voor de rest van mijn leven Kortom gewoon het boek lezen

Tja typisch Kazuo. Zijn schrijfstijl vind je duidelijk terug. Ik heb meerdere boeken van hem gelezen en uiteraard is dit ook een mooi boek. Aan het begin nog wat aan vage kant en langdradig maar later begrijp je het meer. Niet per se heel dramatisch of emotioneel. Wel waard om het te lezen maar dit is natuurlijke een persoonlijke mening. Niet per se mijn top favoriet tbh.

In het begin vond ik het soms vrij langdradig en .. saai.. maar naarmate ik verder vielen er steeds meer puzzelstukjes op hun plaats. Een boek om bij na te denken, meer dan alleen de normale thema's zoals relaties en jeugd!

Dit is het eerste boek van Ishiguro dat ik gelezen heb, maar ik ga zeker meer van hem lezen! Een sfeervol boek, dat vertelt over de levens van drie mensen tijdens en na hun verblijf op een kostschool ergens in het Engelse landschap. Emotioneel en melancholisch.

Hoewel het technisch gezien inderdaad het 'dystopische SF'-genre zou kunnen vallen, is dat gewoon zó bezijden het punt dat je het misschien beter niet zo kunt noemen. Veel meer een boek dat over menselijke gevoelens gaat dan over iets anders. Beetje traag van plot ook, maar toch een echte pageturner, als dat ergens op slaat. Normaal gesproken niet mijn genre - zowel het sentimentele als het trage van de plot - maar ik vond het niettemin een van de beste boeken die ik in lange tijd gelezen heb. Apart boek dus, maar goed.