Liebrecht Vanbeckevoort - Schumann - Klavierwerke (CD)

De levensloop van nogal wat componisten uit de 19e eeuw spreekt voortdurend tot de verbeelding. Dat geldt ook voor Robert Schumann (Zwickau, 1810 - Endenich, 1856).

Als zoon van een boekhandelaar heeft hij literaire ambities, maar Schumann zegt hierover: ' hoe vreemd is het dat ik, daar waar mijn gevoelens overheersen, moet ophouden dichter te zijn'. Hij onderbreekt zijn rechtenstudie (in Leipzig en Heidelberg) - een wens van zijn moeder ingegeven door materiële bezorgdheid - om een carrière als pianist te beginnen. Hij neemt les bij Friedrich Wieck in Leipzig, een van de beste maar ook beruchtste pianoleraren van die tijd. Voordat er van een carrière als pianist sprake kan zijn, raakt zijn rechterhand gedeeltelijk verlamd (tijdens zijn studie zou hij zijn derde vinger hebben gefixeerd om de vierde onafhankelijker en krachtiger te maken). Ondertussen is hij smoorverliefd geworden op Clara Wieck, een gevierde pianiste en de dochter van zijn leraar. Vader Wieck spreekt onverbiddelijk zijn veto uit tegen hun relatie, waardoor er een jarenlange psychologische oorlog tussen hen ontstaat. Uiteindelijk maakt alleen een wettelijke procedure het mogelijk dat ze trouwen.
Schumann faalt volledig als dirigent. Hij kent voortdurend periodes van rusteloosheid, wanhoop, neerslachtigheid en zware depressies. Een zelfmoordpoging - in hartje winter springt hij in Düsseldorf in de Rijn - zorgt ervoor dat Schumann in een psychiatrische inrichting belandt, waar hij tweeënhalf jaar later overlijdt.

'...Ik heb aan die 30 kleine, grappige stukjes gewerkt, waaruit ik er twaalf heb gekozen die ik Kinderszenen heb genoemd. Je zult ze graag spelen, maar niet als virtuoos...', schreef Schumann in 1838 aan zijn geliefde. Uiteindelijk werden het er dertien. Dertien korte stukjes die hij achteraf allemaal een titel gaf. Het zijn dertien juweeltjes, en ze behoren stuk voor stuk tot de absolute top van wat er ooit geschreven is in het instrumentale, monothematische miniatuurgenre. Ze zijn ontwapenend en intens poëtisch, vrij van alle uiterlijke bravoure, maar qua compositietechniek bijzonder ingenieus opgebouwd.