Kant En Het Vogelbekdier

De vraag waarom we een kat als zodanig herkennen, is een ingewikkelde filosofische kwestie. Ook de vraag waarom we zijn overeengekomen een kat de naam 'kat' toe te kennen, is op zichzelf al een heel interessant probleem. Op het snijvlak van deze twee vragen rijst echter een derde vraag, die de gehele loop van de moderne filosofie karakteriseert. De vraag, namelijk, of onze perceptie van dingen afhankelijk os van de structuur van ons cognitieve apparaat, van de structuur van ons linguïstische apparaat, of van beiden.

In Kant en het vogelbekdier komt Eco terug op een aantal thema’s – perceptieve semiosis, iconiciteit, de relatie tussen taalgebruik, lichaam en ervaring – waarover de algemene semiotiek zich moet uitspreken. Eco kiest niet voor een systematische behandeling, maar gaat zelf op onderzoek uit, gebruikmakend van het gezonden verstand. Door originele benadering leidt tot ‘verhalen’ of apologieën die, zoals zovele apologieën, dieren als hoofdpersoon hebben. Een vooraanstaande positie wordt daarbij ingenomen door het vogelbekdier, dat ervoor geschapen lijkt om een heleboel kennistheorieën te ondergraven.