Fernando De Luca - Beauvarlet-Charpentier: 1er Livre De Pièces De Clavecin (2 CD)

Zelfs in wetenschappelijke verkenningen van het Franse barokke klavecimbelrepertoire wordt de naam van Jean-Jacques Beauvarlet-Charpentier (1734-1794) slechts terloops genoemd. Eerdere albums van zijn muziek waren gewijd aan zijn orgelproductie; dit nieuwe album zal alle verzamelaars van Franse barokmuziek aantrekken, die beloond zullen worden met memorabele en kleurrijke portretstukken die net zo levendig zijn als die van d'Anglebert en Couperin.

Beauvarlet-Charpentier volgde zijn vader op als titulair organist van het Hospice de la Charité in Lyon, waar de familie sinds 1748 woonde. In 1771 nam hij een prestigieuzere post aan in Parijs en bleef tot het einde van zijn dagen in de hoofdstad, waar hij verbonden was aan de Concerts Spirituels, de Saint Paul kerk (waar hij Daquin opvolgde) en zelfs de Notre Dame.

Dit Eerste Boek met Klavecimbelmuziek werd rond 1770 gepubliceerd en bevat 16 stukken, de meeste naar personen getiteld. Er zit een orkestrale rijkdom in de textuur van zijn klavecimbelmuziek in dit deel, groots aangekondigd door het openingsstuk La Cécile. Vanaf halverwege is La Pitras ook niet geneigd tot introvertheid en beloont de volle aanpak van een speler als de Luca, die een kopie uit 1985 bespeelt van een instrument uit 1754 'naar Blanchet'.

Beauvarlet-Charpentier is de laatste ontdekking van de ijverige Fernando De Luca, die voor Brilliant Classics verschillende onbekende namen uit die tijd heeft opgeduikeld, waaronder albums van Pierre-Claude Foucquet, Pierre-Thomas Dufour, Charles-Alexandre Jollage (96773) en Christophe Moyreau. Aan kritisch enthousiasme geen gebrek. Fanfare: ''Charme' is zo'n veelgebruikt woord, maar ik kan geen beter bedenken om deze muziek en deze uitvoeringen te beschrijven.' (Jollage) Musica dei Donum: 'Ik heb niets dan lof voor Fernando De Luca's uitvoering. Hij speelt Moyreau terecht met aplomb; al te veel subtiliteit zou misplaatst zijn. Dit is vooral behoorlijk extravert materiaal, en zo behandelt De Luca het ook.'