Een weeffout in onze sterren

Het ontluikende verhaal van Hazel Grace Lancaster en Augustus Waters dat helaas een te vroeg einde kent. Dit boek is fictie. En ondanks dat wil ik toch graag weten hoe Hazel's leven verder gaat. Natuurlijk kan ik zelf het einde wel bedenken maar ik gun haar nog zoveel leven. Met en zonder kankervoordeeltjes. Jeetje, ik weet dat ze bestaan maar ze halen wel de grond onder je bestaan weg. En ergens zou ik ook zo graag willen dat alle kinderen een laatste wensdroom in vervulling mochten laten gaan. Zoals Hazel en Augustus op bezoek gaan in Amsterdam om de droomschrijver te ontmoeten (die een echte hork blijkt te zijn). De wereld is geen wensvervullingsfabriek. Maar de wereld zou wel een stuk leuker zijn als Phalanxifor echt zou bestaan. Je zorgen maken is de zoveelste bijwerking van doodgaan. Het boek staat vol met prachtige zinnen. Zinnen die zo waar zijn, fictief of non-fictief. Natuurlijk pink je af en toe een traan weg tijdens het lezen. Fictie, maar wel zo geschreven dat het echt gebeurd had kunnen zijn. Het boek werpt ook vragen op. Zou ik nog naar school gaan als ik wost dat ik dood zou gaan? Zou ik nog huiswerk maken? Zou ik me nog druk maken om wat wer om me heen gebeurt? Behalve dan om wat er met mijn vrienden gebeurt, dat zou me zeker wel raken. Ik zou zo graag willen dat heel veel mensen dit boek lezen, dit boek dat met humor de kankerwereld beschrijft. Het boek gaat niet over ziekte en dood, ze komen er wel in voor (logisch zou ik bijna zeggen). Maar het gaat vooral over liefde, vriendschap. Vandaar deze recensie. Omdat het een mooi boek is. En ook omdat Een vorstelijke beproeving eigenlijk samenvat wat Hazel en Augustus doormaken.

Een boek dat verplicht zou moeten zijn om te lezen! Het is zo mooi en pakkend dat je het in een dag uit leest en het de rest van je leven bij blijft. Hoewel het een verdrietig verhaal is, en een huilbui absoluut niet ondenkbaar is, is het ook een vrolijk boek. nuchter en grappig. Persoonlijk voelde het alsof Hazel mijn vriendin was. alsof ik haar kende, af en toe begreep- en misschien zij mij ook wel. En Gus, ja, dat was liefde bij het eerste woord.

lang geleden dat ik een boek las dat zo bij me binnenkwam. het grijpt me, beklemd me, ontroert me, neemt me mee en laat me vooral niet los. al is het thema erg droevig, en staan de tranen soms in de ogen, toch is het geen droevig boek maar een boek over liefde en houden van. ik heb het boek net uitgelezen, maar ben er zeker van dat het me de komende dagen niet gaat loslaten.

Een heel mooi boek, onverwacht einde en goed geschreven. Heb het in één ruk uitgelezen, ook omdat ik eerst het boek wilde lezen voordat ik de film ging zien.

Een weeffout in onze sterren, bestaat uit 25 lange hoofdstukken en wordt geschreven vanuit hoofdpersonage Hazel. John Green heeft een mooie schrijfstijl vol mooie quotes en spreuken, die vanaf de eerste bladzijde prettig leest. Ondanks de heftige onderwerpen op een luchtige manier gebracht met humor en sarcasme. De beschrijving zijn heel mooi en dit boek heeft de eigenschap dat je blijft lezen, ik had het dan ook vrij snel uit. Een weeffout in onze sterren vertelt het heftige liefdesverhaal van de zestienjarige Hazel en zeventienjarige Augustus. Hazel en Gus zijn geen gewone tieners, maar zouden dat dol graag willen zijn. Voor beide stond er helaas iets anders in de sterren geschreven dan ze hadden gehoopt. Hazel kreeg op haar dertiende een ernstige vorm van schildklierkanker met uitzaaiingen in haar longen en dankzij een medisch wonder leeft zij nog steeds, niemand weet echter voor hoelang. Ze gaat gebukt onder vreselijke pijnen en kan niet meer zelfstandig ademhalen en hierbij hulp nodig heeft van haar zuurstoftank, het leven als terminale zieke is enorm zwaar. Ondanks alles probeert ze een zo normaal mogelijk leven te lijden. Gus heeft een ernstige vorm van botkanker, waardoor zijn been geamputeerd moest worden en hij noodgedwongen een prothese heeft gekregen. Wanneer ze elkaar ontmoeten wordt de wereld voor even een klein beetje mooier. Hazel is bang om Gus dichterbij te laten komen, ze wil hem niet ook nog pijn doen. Het is al erg genoeg dat ze haar ouders, die heel veel van haar houden, die al hun spaargeld in haar behandeling stoppen, vreselijk bezorgd zijn en kapot gaan aan de wetenschap dat hun enige dochter een granaat is die ieder moment kan ontploffen en ze haar zullen verliezen. Gus is vastbesloten om zich niet op een afstand te laten houden en slaagt uiteindelijk in zijn missie. Samen vormen ze een twee-eenheid en reizen af naar Amsterdam om antwoord te krijgen op al hun vragen. Uiteindelijk overwint ware liefde als, behalve de onvermijdelijke verschrikkelijke dood die als een donkere wolk boven hun hoofden hangt. Een weeffout in onze sterren, is aangrijpend, meeslepend en realistisch. En beschrijft de hardheid van het leven, kinderen horen en mogen niet dood te gaan, het is verschrikkelijk en helaas gebeurd dit dus wel. Het verhaal gaat over terminale ziekte, doodgaan, verdriet, verlies, maar ook heel normale tienerzaken als verliefdheid, vriendschap en relaties. De woede, boosheid, onmacht en angsten zijn voelbaar.

omg zo veel zin om deze film te zien dit is echt een mooi boek.. serieus.. normaal ben ik niet zo'n huiler als het om boeken gaat, maar dit was zo mooi.. ik heb er geen woorden voor.. en wat ik wel leuk vond was dat het verhaal zich deels in nederland bevind, terwijl het een schrijver uit Amerika is!! :)