Diary Of A Chambermaid

De productomschrijving zoals hierboven vermeld komt nogal banaal over en nodigt niet bepaald uit tot het kopen van deze dvd, alsof het om een goedkoop driestuivers-verhaaltje zou gaan. Dat is niet alleen onrecht doen aan de auteur van het boek, Octave Mirbeau , en de regisseur van deze klassieker, Luis Bunuel, maar erger nog: het is gewoon een volkomen onjuiste omschrijving. Dat moet op een vergissing berusten. Want : vergelijk de onderstaande beschrijving, zoals die op de dvd staat met wat hierboven als productomschrijving wordt gegeven: "Celestine, het kamermeisje , observeert de kleine kantjes van de welgestelde burgerfamilie waarvoor ze werkt: Mr. Monteils' onstilbare honger naar seks, de verdrongen emoties van de verbitterde vrouw des huizes, het geraffineerde fetisjisme van de schoonvader, Mr. Rabour. Maar op zekere dag verstoren twee onverwachte gebeurtenissen de rust. De plotselinge dood van Mr. Rabour en de verkrachting van de kleine Claire, die vermoord in het bos wordt aangetroffen. Celestine verdenkt Joseph, de tuinman, wiens gewelddadige en sadistische aard ze maar al te goed kent.." Kijk, dat is dus een totaal ander verhaal. Octave Mirbeau wist in zijn werk de zwakheden van de bourgeoisie op tragisch-komische wijze meedogenloos bloot te leggen. Ook de ( lokale ) overheid, waaronder de gendarmerie, worden door hem met nauwelijks verholen spot geportretteerd. Dat komt met deze zwart-wit klassieker van Bunuel allemaal volledig tot zijn recht. De wijze waarop Celestine (mooi geacteerd door een hier nog jonge Jeanne Moreau )zich bij haar werkgevers positioneert , neemt een paar maal een verrassende wending. Dat maakt haar onvoorspelbaar tot aan het slot van het verhaal. En om nou te zeggen "wat een mooi mens " ... ehm, nee dus. De als "extra" toegevoegde documentaire "Un ange dans les marecages" , is - hoewel missschien hier en daar wat al te diep gravend naar verklaringen - erg interessant. Samengevat: een onderhoudende film, maar nergens echt een snaar rakend. Hoewel niet storend; er is geen enkele psychologische diepgang of uitwerking van karakters en de acteerprestaties blijven gedurende de hele film nogal vlak, want zonder emoties. En dat is toch echt jammer. Maar ja, we praten hier over 1964, hè?