Blue Lagoon

Derde verfilming (na de versies uit 1923 en 1949) van het gelijknamige boek van Henry De Vere Stacpoole. Dit oppervlakkig,avontuurlijk drama van regisseur/producent Randal Kleiser,was destijds een groot succes in de bioscopen, voornamelijk veroorzaakt door de hype rondom de twee hoofdrolspelers, Brooke Shields en Christopher Atkins. Het scenario van Douglas Day Stewart heeft, net als de twee hoofdrolspelers,niet veel om het lijf. De film kabbelt rustig voort en valt zo nu en dan in herhaling (de vele onderwater zwempartijen). Spannend wordt het nooit, ondanks de in de buurt vertoevende kannibalen. Debutant Christopher Atkins mag dan over een mooi lichaam beschikken,een groot acteur is het zeker niet, wat zijn vele rollen in slechte B-films ook bevestigen. Nee, de hoofdrol is zonder twijfel voor de schitterende fotografie van de oogverblindende, paradijselijke natuur, door cameraman Nestor Almendros (1930-1992). Hij kreeg er prompt een Oscar-nominatie voor, maar won het beeldje uiteindelijk niet. De goede muzikale score is van de bekende componist Basil Poledouris, wiens muzikale handtekening duidelijk doorklinkt. Ondanks de kritiekpunten, best genietbaar.

Mooie romantische film uit 1980 die heden ten dage nog steeds niets van zijn charme verloren heeft. Shields en Atkins spelen de pannen van het dak. Volledig gefilmd op een eiland in de Fiji archipel. Zeer aanbevelingswaardig.

Pure nostalgie voor ons

Dit is geen slechte film als je het mij vraagt. Ik heb hem al een paar keer op tv gezien en ik vind het verhaal erg mooi, avontuurlijk en romantisch. De omgeving waarin het zich afspeelt, is een prachtig paradijs. Ik droomde vroeger ook altijd over een tropisch eiland waar ik graag wilde aanspoelen en daarom vind ik dit zo leuk en interessant om te zien. Ook Brooke Shields is een groot pluspunt, want ik vind haar zo'n mooi en leuk meisje en ook nu is ze nog een beeldschone vrouw. In deze film speelt zij Emmeline Lestrange en haar tegenspeler is Christopher Atkins die Richard Lestrange speelt. Als ze op het eiland stranden, zijn ze nog erg jong en helaas verliezen ze de kok Paddy. Samen moeten ze zien te overleven. Ze groeien op, worden pubers en ontdekken seksualiteit. Ik vind dat niet zo boeiend om naar te kijken in een film, maar het wordt gelukkig niet ordinair. Ze leren gewoon zaken kennen die bij het leven horen, maar zij moeten het allemaal zelf ontdekken, net als de eerste mensen op aarde, toen er nog geen media was waarvan je van alles leren. Dat vind ik er zo mooi aan. Ik vind het een puur natuurlijke film. Hij komt uit 1980 en ik ben een liefhebber van oudere films. Ik houd van de eenvoud van vroeger en het was toen minder commercieel. Het 2e deel van The Blue Lagoon vind ik echter niet leuk, vooral omdat Brooke Shields daar niet in speelt. Ik geef wel een ster minder, omdat ik vind dat er ook wat saaie stukken in zitten waarin er weinig gebeurd, al maakt dat het ook wel echt, want in het ware leven is er ook niet altijd veel te beleven en ik vind deze film sowieso vrij werkelijk overkomen. Van mijn krijgt ie vier*!

Er zit geen Nederlandse ondertiteling bij. Staat wel op de DvD maar heeft alleen maar Frans, Engelse en Duitse ondertiteling. Gezien mijn kinderen deze taal nog niet spreken danwel kunnen lezen hebben we niets aan deze familie film. Tegenvaller…..

Ik herinner me nog toen die film in de bioscoop te zien was. Het is een heel mooie film van twee kinderen die op een schip noodgedwongen op één van de reddingsloepen met een knorrige zeeman hun vege lijf moesten redden. Ze belanden op een paradijselijk uitziende eiland. Maar er zijn gevaren. De knorrige zeeman sterft en de kinderen zijn op zichzelf aangewezen en de vriendschap word intenser. Kinderen worden tieners en ze ontdekken dat hun lichaam ook meegroeide en ook begint de nieuwsgierigheid. Het tweetal ontdekken elkaar, en het loopt niet van een leien dakje, maar de liefde en de gevoelens blijven intact. Ze krijgen een baby, en daar moeten ze he ook leren hoe moet. Een paar keer was de redding nabij, maar ze verkozen op dat eiland te blijven die ook een bezoek van inboorlingen met hun bloedige rituelen over de vloer krijgt. Op het einde nemen ze de reddingssloep en ze vallen in het ongewisse tot een zeilschip hen ontdekt. Het echte einde...een beetje in het ongewisse gelaten, maar men kan best inbeelden wat kan volgen. Een heerlijke nostalgische film om terug te ontdekken