Bill Frisell - Valentine (CD)

Valentine is een album van jazzgitarist Bill Frisell en verscheen in het jaar 2020 op CD. Dit album markeert het debuut van zijn trio met bassist Thomas Morgan en drummer Rudy Royston, waarmee Frisell al geruime tijd samenwerkte in live-settings voordat ze deze studio-opname maakten. Het drietal gebruikt de klassieke jazztrio-bezetting als vertrekpunt, maar breidt deze uit door invloeden uit folk, Americana en zelfs avant-garde in de muziek te verweven. Valentine leunt overwegend op een meer ingetogen, melodieuze benadering waarbij subtiliteit, nuance en het samenspel tussen de muzikanten centraal staan.

Het genre van het album is jazz, waarbij traditionele vormen subtiel worden gecombineerd met hedendaagse improvisatie en uitstapjes naar verwante stijlen. Frisell staat bekend om zijn eigenzinnige interpretaties van bestaande composities en dat hoor je ook hier terug. De meeste stukken zijn herinterpretaties van ouder materiaal, aangevuld met enkele nieuwe stukken en covers van bekende werken. De opnames, tot stand gekomen na een periode van intensief touren met het trio, ademen een spontane live-energie en laten zien hoe goed de drie op elkaar ingespeeld zijn.

Op Valentine vinden we onder meer het openingsnummer Baba Drame, een bluesy compositie met een funky, aanstekelijk ritme en ruimte voor improvisatie binnen een herkenbaar melodisch kader. Hier hoor je hoe Frisell zijn melodieuze gitaarspel verweeft met het inventieve basspel van Morgan en het energieke drumwerk van Royston. De titeltrack, Valentine, is een speelvolle, licht hoekige blues met een duidelijke knipoog naar Thelonious Monk en laat horen hoe het trio klassieke jazzstukken een frisse draai weet te geven door de arrangementen voortdurend te herzien. Een ander opmerkelijk stuk is A Flower Is A Lovesome Thing, een compositie van Billy Strayhorn, waarin het samenspel tussen de drie muzikanten op z’n best is: subtiele wisselwerking, vrije verkenning van het thematisch materiaal en veel aandacht voor klankkleur.

Wat het album bijzonder maakt is de balans tussen toegankelijkheid en avontuur. Frisell, Morgan en Royston zoeken voortdurend de randen van het idioom op zonder ooit uit het oog te verliezen wat een compositie nodig heeft. Er is veel aandacht voor melodie, maar altijd met een open houding naar de mogelijkheden die groepsimprovisatie biedt. De afwisseling tussen ingetogen stukken, ballads en energiekere tracks zorgt ervoor dat Valentine blijft boeien van begin tot eind. Het album is daarmee een waardig document binnen de inmiddels omvangrijke discografie van Bill Frisell: een hommage aan het jazztrio, maar dan met een uitgesproken persoonlijke signatuur.