Alleen op de wereld

Wat een aanwinst, deze nieuwe, frisse bewerking van deze prachtklassieker! Voor jeugdig publiek veel beter behapbaar dan de integrale vertaling uit 1999, en ook veel fijner (voor)lezen dan de oude vertalingen/bewerkingen die er tot nu toe waren. Ook voor volwassenen die het boek vroeger ooit, of nog nooit gelezen hebben, is deze versie een absolute aanrader. Niet alleen door te tekst - die in deze bewerking heel vlot leest en nergens verveelt, maar waarin de heerlijk ouderwetse sfeer wel gehandhaafd blijft - maar ook door de wonderschone illustraties van Charlotte Dematons. Dit boek zou in geen enkel gezin mogen ontbreken. Ook een heerlijk voorleesboek! Wel een zakdoek bij de hand houden.

Mijn vader is spijtig genoeg overleden. Hij was vol lof over dit boek. Ik kocht het boek als herinnering aan hem. Waarom sprak het hem aan? Het boek is misschien wat melancholisch, maar is zeker ook een klassieker. Geschreven voor jong en oud, over de generaties heen. Het verhaal is sterk en zodanig geschreven dat het blijft boeien. Het behoort tot ons literair erfgoed. Aan te bevelen! Een boek om op de plank te zetten en na enige tijd terug te lezen en door te geven.

De ebookversie van de prachtige nieuwe uitgave van Hector Malot's klassieker is op een ereader nauwelijks te lezen. Het e-boek is technisch dermate slecht uitgevoerd, dat het niet aan de minimaal gangbare EPUB standaard voldoet. Wees daarom voorzichtig met aankoop.

Deze vernieuwde vertaling van Alleen op de wereld heeft een aantal verschillen met de mij bekende eerdere vertaling uit 1953. De oude vertaling is trouwer bij de Franse roman gebleven: de verteller is daarin de hoofdpersoon Rémi (boek staat dus ik de 'ik-vorm'). In deze nieuwe vertaling is Rémi de hoofdpersoon en wordt over hem geschreven in de 'hij-vorm'. Ook is deze nieuwe vertaling wat ingekort. Dit laatste is geen nadeel, het boek kan nu makkelijker aan de jongere lezer vanaf zo'n jaar of 7 worden voorgelezen. Er zit vaart in deze nieuwe vertaling en het boek is nergens langdradig. En last but not least, de tekeningen van Charlotte Dematons zijn fantastisch en pakken de sfeer van het boek.

A. Korte inhoud Het verhaal gaat over een kleine jongen genaamd Remi. Remi werd als vondeling gevonden in een dorp ergens is Frankrijk en werd door een lieve eenzame vrouw opgenomen. Deze vrouw heet Barbarin. Op een dag, toen Remi 8 jaar was, klopte een vreemde man aan de deur. Het bleek de meneer Barbarin te zijn die door een ongeluk terug naar huis werd gestuurd. Hij werd door een ongeluk arbeidsonbekwaam verklaard en kon dus geen geld meer verdienen in Parijs om het daarna naar zijn familie te sturen die op het land woonde. Na enkele maanden hadden ze het zeer moeilijk met het weinige geld dat ze hadden en dus kwam meneer Barbarin met het idee om Remi naar een gesticht te sturen. Moeder Barbarin wist niet beters maar ze kon het niet over haar hart krijgen om Remi weg te sturen. Meneer Barbarin werd dan boos en ging op café gaan drinken, zoals bijna elke avond. Daar kwam hij een straat artiest tegen, Vitalis. Hij stelde voor om Remi te kopen. Meneer Barbarin verkocht Remi en had zo weer veel geld. Remi werd door Vitalis meegenomen en reisde overal met hem mee. Samen met de dieren van Vitalis, de drie honden Capi, Dolce en Zerbino, het aapje Joli-Coeur, moest Remi op straat optreden om zo geld te verdienen. Op een avond toen ze eindelijk in Parijs waren aangekomen (dit was hun eindbestemming om te optreden) konden ze geen slaapplaats vinden. Ze kropen dan maar dicht tegen elkaar op een stukje stro langs de weg. De volgende ochtend toen Remi bij bewustzijn kwam was hij bij een vreemde man terechtgekomen, Aquin. Hij vertelde Remi dat hij hen langs de weg had gevonden en ze had meegenomen. Aaleen had Vitalis de koude nacht niet overleefd. Daar is Remi een paar jaar gelukkig blijven wonen. Tot op een gegeven moment een grote hagelbui over de serres kwam en alles kapot heeft gemaakt. Aquin kon de schulden niet meer betalen en dus moest hij de gevangenis in. Als gevolg was Remi weer op straat en moest hij weer optreden om aan een inkomen te geraken. Remi ging één van de zonen van Aquin opzoeken, omdat hij in een pleeggezin werd gestuurd omdat zijn vader in de gevangenis zat. Toen hij daar kwam had die zoon, Mattia, zijn arm gebroken en dus ging Remi in zijn plaats in de mijnen werken. De derde dag dat hij naar de mijnen ging om te werken is de mijn ingestort. Gelukkig is hij er heelhuids uitgeraakt. Hierna besloot Remi om weer verder te zwerven. Onderweg kwam hij een jongen tegen op een houten plank dat vast stond op een boot. Remi speelde muziek voor hem en de jongen werd weer blij. De familie van die jongen bood dan een rit aan aan Remi. Remi ging mee tot in Londen. Daar ging hij op zoek naar zijn echte familie. B. Kritische analyse Ik vond dat het boek zeer emotioneel was. De manier waarop dit verhaal geschreven is vind ik perfect. Soms wel oude woorden en zinsbouw, niet verwonderlijk voor een boek uit 1975. (Vb. Het was me o zo wonderlijk te moede, toen wij Varses verlieten. P.188). Ook stonden soms zinnen in het boek dat ik mij afvroeg of het fout was of juist echt oud Nederlands. (Vb. Is u zijn broer?. P.281). Zowel het decor als de gedachten van de mensen worden tot in de details besproken. (Vb.De agent liep buiten zich zelf van woede heen en weer. Hij wachtte, dat was duidelijk, en telkens wierp hij mij wraakzuchtige blikken toe, die mij het ergste deden vrezen. P.45) (Vb. De lucht was grauw, een koude wind drong door tot op ons gebeente, geen groen en bloemen, maar gele, dwarrelende bladeren. P. 228). Wat ik ook echt leuk vond is dat je altijd de het gevoel van het hoofdpersonage hebt. (Vb. Ze maakten mij wanhopig en ongelukkig. P.269). Op het einde vond ik het boek wel een beetje voorspelbaar. Telkens als Remi ergens goed was, ging het weer mis. Toch kon de manier waarop de gebeurtenissen beschreven worden me steeds doen verassen door het vervolg van het verhaal.

Wat een prachtig verhaal en dat in zo’n mooi vormgegeven geïllustreerd boek. Een genot om met het hele gezin samen te lezen. Voorlezend aan vier ademloos luisterenden, van 7, 10, 12 en 43 jaar.