Muziek van King Crimson

Standvastig boegbeeld van de Britse progressieve rock. De
grote man in deze Londense formatie, Robert Fripp, omschrijft haar muziek als georganiseerde
anarchie. Tot '67 speelt Fripp in groepjes als Cremation, Shame en The Gods. Daarna richt hij met
de gebroeders Pete Giles (bas) en Mike Giles (drums) de groep Giles Giles And Fripp op. Na twee
singles en één aardig album, The Cheerful Insanity Of Giles Giles And Fripp, die alle floppen, gaat
de inmiddels met toetsenist Ian McDonald en ex Fairport Convention-zangeres Judy Dyble
uitgebreide groep in januari '69 over in King Crimson, waarbij ex Gods-bassist Greg Lake de plaats
van Pete Giles inneemt en Dyble weer vertrekt. In oktober komt In The Court Of The Crimson King
uit; op dit debuut zijn teksten, muziek en prachtige hoes één totaalcreatie en staat ook de
klassieker 21st Century Schizoid Man. Na een Amerikaanse tournee ontstaan er problemen binnen
Crimson en in december '69 verlaten Mike Giles en McDonald de groep. Op In The Wake Of
Poseidon doen Pete Giles, pianist Keith Tippett, vocalist Gordon Haskell en fluitist/saxofonist Mel
Collins mee. Tijdens de opnamen van In The Wake Of Poseidon kondigt Greg Lake aan King
Crimson te willen verlaten, om met Keith Emerson een groep te beginnen. Hierna volgen er binnen
een kort tijdsbestek diverse bezettingswijzigingen. Fripp maakt met Collins, Gordon Haskell, die nu
ook basgitaar speelt, en drummer Andy McCulloch Lizard. Twee dagen na het uitkomen van Lizard
verlaat Haskell de groep om een solocarrière te beginnen, iets later gevolgd door McCulloch, die bij
Arthur Browns Kingdom Come gaat spelen. Met hun respectieve vervangers Boz Burrell en Ian
Wallace wordt vervolgens Islands opgenomen, welke plaat eind '71 verschijnt. Het is de laatste
waaraan Pete Sinfield meewerkt; de tekstschrijver wordt wegens steeds stroever lopende
creatieve samenwerking door Fripp aan de kant gezet. Fripps daad blijft niet ongestraft; na een
Amerikaanse tournee in het vroege voorjaar van '72, waarvan Earthbound een teleurstellend
verslag is, blijven Collins, Burrell en Wallace achter in de Verenigde Staten om onder de naam
Snape Accidentally Born In New Orleans op te nemen met blueslegende Alexis Korner en kan Fripp
weer opnieuw beginnen. Al in juli echter is de nieuwe Crimson een feit, met naast Fripp zelf
zanger/bassist John Wetton (ex-Family), percussionist Jamie Muir, violist David Cross en voormalig
Yes-drummer Bill Bruford. In deze bezetting, algemeen beschouwd als de beste tot dan toe, maakt
men Lark'S Tongues In Aspic, een album dat in zijn nuchtere complexiteit en krachtige sound
behoorlijk afwijkt van het eerdere King Crimson-werk. Op Starless And Bible Black ontbreekt Muir
en Cross vertrekt voordat Red uitkomt. Fripp kondigt aan dat hij King Crimson zal ontbinden. Usa
bestaat uit live-opnamen die zijn gemaakt tijdens de laatste King Crimson-tournee door de
Verenigde Staten in juni '74. Na het uiteenvallen van de groep stapt Bruford over naar Gong,
Wetton naar Roxy Music en gaat Fripp eerst een jaar in therapie alvorens een zeer eigenzinnige
solocarrière te starten, waarbij hij zijn in '73 gestarte samenwerking met Brian Eno voortzet en zich
later toelegt op technisch hoogstaand gitaarwerk onder de noemer Guitar Craft. Na vele
omzwervingen ontmoeten Fripp en Bruford elkaar opnieuw in de groep Discipline, die wordt
gecompleteerd door Adrian Belew (Zappa, Bowie, Talking Heads) en de kaalhoofdige bassist en
stickbespeler Tony Levin, die o.a. bij Paul Simon heeft gespeeld en sinds jaar en dag tot de vaste
live-band van Peter Gabriel behoort. Na een aantal succesvolle try-outs, waaronder een in het
Amsterdamse Paradiso, en de opnames van Discipline besluit Fripp dat de plaat op naam van King
Crimson zal komen te staan. De muziek op Discipline heeft inderdaad duidelijke parallellen met de
eerste platen, alleen gebruikt Fripp nu in plaats van een mellotron een meer geavanceerde
polyfone gitaarsynthesizer. Ook Beat, hoewel minder verrassend dan zijn voorganger, wordt
gekenmerkt door hoogwaardige muziek. Op Three Of A Perfect Pair bereikt de groep een zeker
evenwicht tussen de complexe instrumentexploraties en een meer toegankelijke popstructuur.
Eind '84 valt ook deze groep uit elkaar. Fripp vervolgt zijn solocarrière en trouwt met actrice annex
zangeres Toyah (Willcox), de voormalige kroonprinses van de Britse new wave. Samen maken ze
de magere platen Bewitched en - onder de naam Sunday All Over The World - The Lady Or The
Tiger. Adrian Belew vormt korte tijd een eigen groep, The Bears, maar gaat daarna solo verder. In
'93 tekent Fripp voor de release van The First Day, een weinig overtuigend
samenwerkingsverband met ex Japan-zanger David Sylvian, waarop ook een duo-tournee volgt.
Daarna trekt Fripp met zijn gitaar de wereld rond, onder meer resulterend in 1999/Soundscapes-
Live In Argentina en Radiophonics: 1995 Soundscapes Vol. 1, voorafgegaan door de maxi-single Pie
Jesu, platen vol geïmproviseerde 'soundscapes'. In '94 steekt Koning Karmozijn na tien jaar
wederom de kop op. In een unieke dubbeltrio-opstelling, met Trey Gunn en Pat Mastelotto (ex-
Mr. Mister), wordt eerst de mini-CD Vrooom uitgebracht, gevolgd door Thrak, waarop een breed
scala aan stijlen de revue passeert. De band gaat ook weer op tournee, waarvan een Argentijnse
weerslag is te vinden op de dubbele live-CD B'Boom/Official Bootleg-Live In Argentina. Fripp heeft
inmiddels gebroken met Eg Records en is een eigen label gestart, Dgm (Discipline Global Mobile),
waarop ook platen worden uitgebracht van The California Guitar Trio, Trey Gunn en The Robert
Fripp String Quintet De weg van de meeste weerstand is voor Fripp nog altijd de enige. Thrakattak
bevat louter instrumentale muziek, live opgenomen in de Verenigde Staten en Japan, al is dat
nauwelijks te horen. Epitaph is een dubbel-cd met live-opnames en Bbc radio-sessies uit de
beginperiode van de groep en Nightwatch bevat het concert dat de band in het Amsterdamse
Concertgebouw heeft gegeven. King Crimson 1989 is een in beperkte oplage verschenen 4cd-box
ter gelegenheid van het 20-jarig bestaan van Eg Records, The Essential King Crimson: Frame By
Frame een 4cd-box met vijftien jaar studiowerk en The Great Deceiver een in beperkte oplage
uitgebrachte live-box, eveneens bestaande uit vier cd's. ProjekCt Two is een splintergroep met
Fripp, Belew en Trey Gunn, waarvan Space Groove het hoofdzakelijk geïmproviseerde resultaat is.
Om aan de tomeloze creativiteit uiting te geven brengt de groep een reeks ProjeKcts-platen uit,
vol geluidslandschappen variërend van ambient tot drum'n'bass-achtige ritmiek. Absent Lovers is
een in '84 in Montreal opgenomen live-plaat van het kwartet. Op The Construkction Of Light is de
groep zonder Bruford en Levin weer een kwartet. Samen met gitarist David Torn en trompettist
Chris Botti zijn die laatste twee actief onder de naam Upper Extremities met het fusion-album
(103). Fripp maakt The Gates Of Paradise ter nagedachtenis van zijn moeder. Heavy Construkction
is de live-registratie (3cd's) van de Europese tournee in '00. Om het dertigjarig bestaan van King
Crimson te memoreren worden In The Wake Of Poseidon, Lizard en Islands geremastered en in
oorspronkelijke (klap)hoesjes heruitgebracht. Vrooom Vroom is een dubbele live-cd. Via de DGM-
website - - kunnen fans zich aanmelden bij The King Crimson Collectors Club met o.a. toegang tot
speciale CD-uitgaven, hoofdzakelijk concertregistraties, welke niet hieronder zijn opgenomen. 21st
Century Schizoid Band is de naam van een groep met de voormalige KC-leden Michael Giles, Ian
McDonald, Mel Collins, en Peter Giles, plus Jakko Jacszyk (ex-Level 42). Voorafgegaan door de Ep
Happy With What You Have To Be Happy With is The Power To Believe het eerste KC-studioalbum
voor het Sanctuary-label, opnieuw vol tijdloze muziek en instrumentale krachtpatserij. The Music
of Robert Fripp is de titel van een Paradiso-concert van het Metropoolorkest in het kader van het
Holland Festival 2003. De band zelf treedt aan op North Sea Jazz '03. Daarna verschijnt in '04 de
compilatie (box) The 21St Century Guide To King Crimson Vol. One 1969-1974 en de Dvd Eyes Wide
Open, met op één Dvd een concert in Tokyo uit 2003 en op de ander opnamen van een Europese
tournee uit 2000.

Bron: OOR Popencyclopedie